راهی که آمدیم- قسمت ۵۲
اخراج قاسملو از شوراي ملي مقاومت
سازمان مجاهدين خلق بدليل اشرافي كه به ماهيت خميني و اطرافيان او داشت، آنها را ضد خلق و ضدبشرمي دانست و هيچوقت وارد همكاري با رژيم نشد و اميد به اصلاح آنها هم نداشت. به همين دليل ازروز اولي كه رژيم خميني به حاكميت رسيد سازمان مبارزه سياسي عليه آنها را درپيش گرفت. مسعود رجوی خميني را ضد بشر خطاب كرد وگفت هرگزافعي كبوتر نمي زايد. پس از30 خرداد 60 كه ضرورت جنگ مسلحانه بوجود آمد همواره در صدد سرنگوني آن بوديم. چون حل هيچ تضاد ومشكل اجتماعي وسياسي و خارجي بدون سرنگوني رژيم امكان پذير نيست. پس از30خرداد(كه قبلا راجع به آن بحث كرديم) شوراي ملي مقاومت هم به همين منظور تشكيل شد.
ـ وظيفه شورا در ماده اول اساسنامه‌اش اين چنين تعريف شده است:”شوراي ملي مقاومت براي سرنگوني رژيم خميني و استقرار دولت موقت تشكيل شده است” پس براي آزادی خلق ايران و برقراري دموكراسي راهي جز سرنگوني متصورنيست.
بنابراين هركدام ازاعضاي منفرد يا گروهي شورا اين ماده را زيرپا بگذارد وبا آن مخالفت كند بطور اتوماتيك جايش شورا نخواهد بود درغير اينصورت شوراي ملي مقاومت موضوعيت خودش را ازدست داده بايد منحل شود. قاسملو درپائيز63 با نقش پشت پرده اي رژيم پا روي اين اصل گذاشت و به‌سمت مذاكره با رژيم روي آورد.
مسعود رجوی ازموضع مسئول شورا درپيام آبان 63 دراين رابط نوشتند كه:
پیام مسئول شورای ملی مقاومت- آبان ۶۳
....« ضروریست در همین‌جا اعلام کنم که رژیم خمینی به هیچوجه مذاکره پذیروقابل مذاکره برای درخواست‌های عادلانه و مردمی نیست. سازمان مجاهدین خلق ایران وارد مذاکره شدن با یک چنین رژیمی را بر سر درخواست‌های سیاسی از قبیل دمکراسی یا خودمختاری درگذشته عمیقا محکوم و از موضع ضعف تلقی کرده است. ما فقط یک حرف با رژیمی که بین ما و او جز دریای خون وجود ندارد؛ داریم که همانا«سرنگونی»است.
ــ زیرا شورای ملی مقاومت پیوسته« رژیم خونخوار و ضدانسانی خمینی را در تمامیت خود نفی می‌کند و امکان استحاله‌ی رژیم در جهت بسط آزادی‌ها را تصور باطلی می داند که برای شکستن روحیه‌ی مقاومت و دلسردکردن نیروهای مقاوم و رزمنده‌ی مردمی اختراع شده است و تبلیغ می‌ شود » (نقل از بیانیه‌ی ۲۱ فروردین ۱۳۶۳ شورا که با اتفاق آراء توسط کلیه‌ی اعضای شورا تصویب شده است)، بخصوص که «این شورا رژیم خمینی و تمام دسته بندی های درون آن را یکسره ضدانقلابی می شناسد» (نقل از بیانیه‌ی ۲۳مرداد۱۳۶۳شورا که باتفاق آران توسط کلیه‌ی اعضاء تصویب و امضا شده است)؛ زیرا شورا باتفاق آراء تصریح کرده است که سرنگونی تام و تمام رژیم خمینی را اساسا از طریق مبارزه‌ی مسلحانه امکان پذیر می داند.
با اینهمه در تابستان گذشته حزب دمکرات کردستان ایران که حزب هم پیمان ما در شورای ملی مقاومت است بشرح مندرج در نشریه‌ی کردستان (شماره‌ی ۹۹ به تاریخ شهریور ۱۳۶۳) ضمن اعلام برخی تماس‌ها از سوی مقامات و نمایندگان رژیم و انجام گفتگوی مقدماتی با آنان، تصریح نمود که آماده است تحت شرایط معینی با رژیم خمینی بر سر خودمختاری کردستان وارد مذاکره شود.
سازمان مجاهدین خلق ایران به مجرد دریافت نشریه‌ی کردستان شماره‌ی ۹۹ اطلاعیه‌ی توضیحی پیرامون مسئله‌ی مذاکره با رژیم خمینی صادر کرده و آنرا رد نمود(۱۲/آبان/ ۱۳۶۳).
درهمین ایام شورای ملی مقاومت نیز در اجلاسیه‌ی ماهیانه‌ی خود به تفضیل در این باره به گفتگو پرداخت تا اینکه پس از ۳ اجلاس، موضوع در اجلاسیه‌ی ۱۷/ دیماه/۶۳ طی یک سوال مشخص به نظرپرسی گذاشته شد؛ اعضای حاضر در اجلاس مزبور باستثناء حزب دمکرات که بر صحت مواضع خود پافشاری می نمودند مذاکره‌ی سیاسی با رژیم خمینی را محکوم و آنرا خلاف التزامات امضاء شده‌ی شورائي دانستند.
سپس در ۲۷ / دیماه/ ۶۳ ، فرماند‌ه‌ی سپاه پاسداران خمینی در ناحیه‌ی کردستان بدنبال جلسه‌ی سرکردگان نظامی و سرکوبگر رژیم در کردستان در مصاحبه‌ای با رادیو رژیم در سنندج اعلام کرد که از سوی رژیم مذاکره‌ای درکار نخواهد بود و آنچه دراین باره «شایعه کرده‌اند» صحت ندارد و از سوی رژیم افزود که «ما مذاکره‌مان فقط با تفنگ است.»
متعاقبا در تاریخ ۳۰/۱۰/۶۳ دبیرخانه‌ی کمیته‌ی مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران ضمن اطلاعیه‌ای اعلام نمود که «... ملاقات نمایندگان حزب ما مبنی بر اینکه خمینی هیچیک از خواست‌های اساسی مردم کردستان درچارچوب این رژیم قابل تحقق نیست را به اثباب رساند به همین جهت حزب ما در شرایط کنونی هرگونه مذاکره‌ی سیاسی با نمایندگان رژیم خمینی را امری بیهوده تلقی می‌کند و مجددا تاکید می نماید که شعار مبارزه‌ی مسلحانه تا سرنگونی رژیم خمینی که از سوی کنگره‌ی پنجم حزب به تصویب رسیده و کنگره‌ی ششم نیز آنرا تاکید نموده است، همچنان شعار اصلی حزب ما و جنبش دمکراتیک مردم کردستان به شمار می‌رود.» این موضعگیری حزب دمکرات جای خوشبختی بسیار داشت.
و اکنون بدنبال اجلاسیه‌ی ۱۷ دیماه شورای ملی مقاومت، پاسخ رسمی دفتر سیاسی حزب دمکرات پیرامون اظهارنظر اعضای شورای ملی مقاومت در اجلاسیه‌ی ۱۷دیماه با امضای آقای قاسملو به اینجانب واصل گردیده است که بتاریخ ۵/ ۱۱/ ۶۳ می‌باشد.
با کمال تاسف در این پاسخ بر«حفظ حق مذاکره برای حزب دمکرات کردستان ایران» تاکید شده وگفته می‌شود که حزب دمکرات آنرا «بهیچ وجه خلاف التزامات» شورای ملی مقاومت که توسط حزب امضاء شده است نمی‌داند. در این رابطه مسئول شورا گفتند:‌«اکنون ناگزیر چه بعنوان مسئول شورا و چه از سوی مجاهدین خلق ایران اعلام می کنم که ما هیچ مذاکره‌ای با رژیم تبهکار خمینی نداریم و نخواهیم داشت».
« بطور اخص از سوی مجاهدین خلق ایران نیز بعرض می‌رسانم که مجاهدین پیوسته با متحدین سیاسی خود در منتهای احترام و انعطاف برخورد نموده و بازهم به همین رویه ادامه خواهند داد. اما از ماهها پیش ما مشخصا اعلام کردیم که دست یازیدن به مذاکره‌ی سیاسی با این رژیم ضدبشری خلاف اصول مبارزاتی و انقلابی و التزامات شورایی بوده و برای ما مطلقا قابل قبول نیست و هریک ازمتحدینمان نیز که چنین خطی داشته باشد ناگزیر آنرا به مثابه خداحافظی از اتحاد فیمابین تلقی می‌کنیم. یعنی پس از صبر و مدارای لازم و پس از همه‌ی گفتگوها وانعطاف‌های ضروری چنانچه مذاکره‌جوئی با رژیم خمینی بالکل متوقف نگردد ما در نهایت چاره ای جز خداحافظی نداریم. چرا که نمی خواهیم ارزش و اعتبار و هویت مبارزاتی و انقلابی شهدا و زندگانمان را ولو بطور غیرمستقیم مخدوش شده ببینیم».
«بنابراین زمان آن فرا رسیده است که علنا از حزب هم پیمانمان ــ حزب دمکرات کردستان ایران ــ صمیمانه و صادقانه و خاضعانه درخواست کنم که به حرمت خون همه‌ی شهدای خلق بویژه پیشمرگان دلیر کردستان که توسط رژیم خمینی به شهادت رسیده اند؛ صراحتا عدم تجدید هرگونه مذاکرات سیاسی با دشمن ضدبشری را درحال و درآینده اعلام نمایند. در غیر اینصورت خداحافظی اجتناب ناپذیر شده و بهر حال ادامه‌ی اتحاد و همکاری را منوط به تعهد استوار و دائمی حزب دمکرات مبنی بر تحریم هرگونه مذاکرات سیاسی با رژیم خمینی می‌دانم.
الان بعد از40سال برهمگان روشن شده كه اين رژيم به ‌هيچوجه اصلاح پذير و قابل مذاكره نيست و تنها وتنها راه رهایی خلق از ستم آخوندی سرنگونی،سرنگونی،سرنگونی است. ا ین تاریخ ۵۵ساله مبارزه بی امان و پیوسته و خستگی ناپذیر مقاومت ایران اثبات کرده‌است .و دیدیم که این رژیم حتی با قاسملو و شرفکندی جانشین قاسملو را درست در سر میز مذاکره ترور کرد.
اخراج قاسملواز شورای ملی مقاومت به دلیل نقض پایه ای‌ترین اصل بنیادین شورای ملی مقامت که همانا سرنگونی رژیم ضدبشری خمینی بود، اقدام اصولی وبسیار مهم دیگری بعد از اخراج بنی صدر بود. اخراجی که بهای سنگینی بود که شورا بخاطر پایداری بر اصول خدشه ناپذیرش پرداخت. اخراجیهایی که برخلاف سنگینی و خوابهای پنبه‌دانه‌ای اضداد نه تنها ضربه‌ای به شورا نزد بلکه بخاطر وفاداری به اصول به هرقیمت تضمین پایداری بزرگترین ائتلاف سیاسی از صدر مشروطه تا امروز گردید. شورایی که ازسخت ترین گردنه‌های نابود کننده مانند فروغ جاویدان و بمباران اشرف توسط ۱۲ کشور به سردمداری آمریکا و خلع سلاح مجاهدین و تحویل کت‌بسته آنها به مزدوران رژیم آخوندی که بعد ازجنگ عراق حکومت عراق را از امریکا به یغما برده بودند و خطرناکتر از همه کودتای خائنانه ۱۷ ژوئن به قصد استرداد رئیس جمهور منتخب شورا و جمع کردن کامل بساط شورا بود که شورای ملی مقاومت از همه این گردنه ها بطور شگفت انگیزی پیروزمندانه عبور و بر وحدت و استحکامش بیشتر وبیشتر افزوده شد.