Contacts
Info
Kağıda yazılıp yüreğe dokunan şiirler.
Episodes & Posts
Episodes
Posts
12 MAY 2021 · Ben bir yangındım sadece
Seni yakmazdı kelimelerim
Sadece sana yenilebilirdim
Ve sadece sana yenildim
Çünkü aşk yenilmek demekti münasipsiz lisanımda
Öyle gösterdiler bana yıllarca
Öyle öğrendim..
Ben öfkeden atımla çok mesafeler kat ettim
Atımın ve göz altlarımın heybeleri hınçla dolu
Vazgeçe vazgeçe geçtim kasabaları
Şehirleri ve barları
Vazgeçe vazgeçe vazgeçilmez olacağımı zannettim de
Sınır boyunda, dikenlerin , çakılların, postalların arasında
Sana rastladım
Yandım..
Ben daha o ilk gün bir yangındım aslında
Koşarak uzaklaştırsam seni koruyabilirim zannettim
Halt ettim..
12 MAY 2021 · İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım
Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
İnecek var deriz otobüs durur ineriz
Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
Beni bırak göğe bakalım
Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım.
Durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat.
12 MAY 2021 · Bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet bir adın kalmalı geriye
Birde o kahreden gurbet
Sen say ki ben hiç ağlamadım
Hiç ateşe tutmadım yüreğimi
Geceleri koynuma almadım ihaneti
Hele nihavend hele buselik hiç geçmedi aklımdan
Ve hiç gitmedi bir toprak kan gibi adın
İçimin nehirlerinden
Evet yangın
Evet salaş yalvarmanın korkusunda talan
Evet kaybetmenin o zehirli buğusu
Evet isyan
evet kahrolmuş sayfaların arasında adın
Sokaklar dolusu bir adamın yalnızlığı
Bu sevda biraz nadan
Biraz da hıçkırık tadı
Pencere önü menekşelerinde her akşam
Dağlar sonra oynadı yerinden
Ve hallaçlar attı pamuğu fütursuzca
Sen say ki yerin dibine geçti geçmeyesi sevdam
Ve ben seni sevdiğim zaman bu şehre yağmurlar yağdı
Yani ben seni sevdiğim zaman
Ayrılık kurşun kadar ağır gülüşün kadar felaketiydi yaşamanın
Yine de
Bir adın kalmalı geriye
Bütün kırılmış şeylerin nihayetinde
Aynaların ardında sır
Yalnızlığın peşinde kuvvet
Evet nihayet, bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
kaybetmek için erken
Sevmek için çok geç
12 MAY 2021 · Susardın ve kar yağardı
Gözlerinde başlardı gece
Yarım kalmış kitaplarda biterdi.
Alnımızda bilenen kör bir bıçaktı zaman
Kırılmış aynalardı
Susardın, durmadan susardın
Ve kar yağardı
Ocak ağaran saçlarımdı
Şubat hayırsız bir evlattı, kaçaktı
Ve uzaktı yaz bir anaydı
Mart'ın izlerini taşırım bedenimde
Aynı masalın ikizleri gibiydi günler
Nisan saçlarımda ıslanırdı hep
Susardın, durmadan susardın
Ve yağmurlar başlardı
Çok bekletti bizi,
Hiç vaktinde gelmedi mayıs
Haziran Aram'dı ya da öyle biriydi
Temmuz bir düştü belki
Yaraları sarar gibiydi
Ağustos yıldızlarla basardı gecemizi
Bir gül suçüstü yakalanırdı
Eylül bir çocuğun çığlıklarıydı
Susardın, durmadan susardın
Ve rüzgârlar başlardı
Yolunu bitirmiş bir gezgin gibiydi ekim
Sürgünlere uğurlardık kendimizi
Kalan mı bizdik, giden mi
Bilinmezdi
Kasım rüzgârda bir yapraktı
Ve biraz ıtri
Kendi sesiyle irkilirdi
Aralık günlerin son neferi
Soluk bir düş geçse de
Hiçbir mevsim gözlerin kadar
Acımasız kullanmadı neşteri
Susardın ve kar yağardı
12 MAY 2021 · Yiğit harmanları, yığınaklar,
Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.
Dize getirilmiş haydutlar,
Hayınlar, amana gelmiş,
Yetim hakkı sorulmuş,
Hesap görülmüş.
Demdir bu...
Demdir,
Derya dibinde yangınlar,
Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...
Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,
Çelik kadavrası korugan'ların.
Ölünmüş, canım,ölünmüş
Murad alınmış...
Gelgelelim,
Beter, bize kısmetmiş.
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,
Susmak ve beklemek, müthiş
Genciz, namlu gibi,
Ve çatal yürek,
Barışa, bayrama hasret
Uykulara, derin, kaygısız, rahat,
Otuziki dişimizle gülmeğe,
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe...
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret
Ve asıl biz biliriz kederi.
İçim, bir suskunsa tekin mi ola?
O Malta bıçağı,kınsız,uyanık,
Ve genç bir mısradır
Filinta endam...
Neden, neden alnındaki yıkkınlık,
Bakışlarındaki öldüren buğu?
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...
Nasıl da almış aklımı,
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,
Dost, düşman söz eder kendi kavlince,
Kınanmak, yiğit başına.
Bu, ne ayıp, ne de yasak,
Öylece bir gerçek, kendi halinde,
Belki, yaşamama sebep...
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...
Ve zehir - zıkkım cıgaram.
Gene bir cehennem var yastığımda,
Gel artık...
12 MAY 2021 · yüzünün üzülmeye çalışmış yerlerinden bahsediliyor
güya gövdenin ve sesinin başına su gelmiş,
inanmazdım
herkesle hançersin de kendinle adın çıkmış sanki,
kalbini özenle kırmışsın bütün eşyanın, ummazdım
incirin öte hatrı suyun kuşkusuz fikriyle üzgünüm
dilemiştim ki en çok kar yağmasın bu kış
bu kış kalp suyumla ıslanmasın yastık!
dilemiştim ki yoktur aşk
bu mutlak hasar bu mükemmel hata
bu belki mümkün bir kusurdur sinemdeki
ama ödü varsa umru da var insanın ayarı gibi
anladım sanki:devlet neden şarap kullanmaz
neden en uzun suya en sessiz uzanır yüzün
neden en çok üzülmüş üzümün adı şaraba çıkar
sonra madem insan kal adında bir beladır
insan dalgın bir belgedir kendiyle hayat arasında
neden eve dönmekten ibarettir hayat
neden bazen simsiyah bir doğruyla denilir,
devletin ve allah’ın en iyi fikridir kış
bütün evlerin en mükemmel hatasıdır baba
başka incirin yarasını başka incir de bilmez gibi
talandır bu herkesle herkes olmak
kopan umur ufalan ödün adıyla
iki lekenin birbirine dağılmasına sadece aşk mı denir
diğer zeytinin diğer zeytine fethi gibi
dilerim herkesin vaktiyle adı sinem olan uzun bir
yasa değer eli
sinem!
o kadar, o denli.
8 MAY 2021 · kartallar uçar mı bir harâbeden
köprülerden benim yârim geçer mi
sen neden bu kadar güzelsin, bilmem
taşırsın yeryüzüne ebedî tohumları
ben ise kuruyacak bir suyun mahkûmuyum
avuçlayıp öpüyorum kumları
bir karadelikten bakarken hayat
meydan okuyanlar kim bu serâba
söyle bana hindiba
sen nasıl bu kadar ceylan koşması
sen nasıl bu kadar yollar aşması
sen nasıl bu kadar güneşe meftun
sen nasıl bu kadar sahra çeşmesi
ben rüzgâr değilim, dokunmam çiçeklere
ben kara parmaklı insan değilim
kirpik uçlarımdan kayar yıldızlar
bilemezsin, hayal akşamlarında
renklerini kuşatan
damıtılmış gözyaşıdır ömrümün
ben boşluğa üfleyen cellat değilim
karayele verdim ayaklarımı.
söyle bana, eceli kim tutar perçeminden
hangi ölü bilmez nereye gittiğini
sen miydin o mehpâre, o memnû, o dilruba
söyle bana hindiba
sen nasıl bu kadar bulut gülmesi
sen nasıl bu kadar bıldırcın sesi
sen nasıl bu kadar pencere önü
sen nasıl bu kadar gök gürlemesi
ben kaptan değilim, anlamam gemileri gizli bir ummanın gelgitlerinden
iniltiler vurur sahillerime
deniz feneri değilim
önce yürü bu vefasız ülkeden
sonra uzan bir tenhaya, sessiz ol
gelip geçsin üzerinden turnalar
düşün, sesler neden bulur sesleri
kelâm kimin damarlarında kandır harflerini senden alan merhaba
hangi demin âteşidir içimde
söyle bana hindiba
sen nasıl bu kadar gönül hanesi
sen nasıl bu kadar yâr divanesi
sen nasıl bu kadar çerağı ömür
sen nasıl bu kadar inci tanesi
ben korku değilim kapı aralarında
pencerenin infilâkı değilim
gölgeleri yüzlerinden tanırım
bir resim bir ressamı ağlatır bir yerlerde
bir eşya bir hamali
ben hâlâ öğütülen anılarıma değil
değirmene inanırım
bu derin aldanış kimden kalmadır
bu uzaklık, bu diba
söyle bana hindiba
sen nasıl bu kadar kelâmın hası
sen nasıl bu kadar şiir bohçası
sen nasıl bu kadar esrarlı bir mum
sen nasıl bu kadar rüya bahçesi
ben bir kervan muamması değilim çekinmem yolların kıvrımlarından
ellerim ışıldar alacakaranlıkta saklambaçlar ortasındadır evim
kışın kartopudur adını anmak
döner döner yüreğimde, dağ olur
yazın güneş yanığıdır düşlerim
sonbahar ruhumu bekleyen oba
söyle bana hindiba
sen nasıl bu kadar sevda hecesi
sen nasıl bu kadar hayal incesi
sen nasıl bu kadar mutluluk çağı
sen nasıl bu kadar tarih öncesi
7 MAY 2021 · Dönüp bir baksam şu hâline
Kurutulmuş bir nehir,
Kökleri topraktan kazınmış bir ağaç gibi
Yitirilip gitmişsin tüm işven ile neşen ile...
Suların toprağa sızsa da bulamaz yeşereceği dalı
Bir heybetli çağlayan gibi sürsen tüm sularını
Yankısı olmaz..
Ne kendinle ne de sensiz
Ne içinde öldürdüklerinle ne de dirilttiklerinle
Öyle bir başına
Öyle aciz
Öyle suskun..
Gecesini ibadeti eylemiş bir garip kederdir bu
Soyulsa da teninden çığlıkların
Yerini bulsa da tüm sözcüklerin
Bir kendine kalmış
Bir sende kalmış..
Belki diyorum
Belki..
Belki şu dünyanın gamı da kederi de
Bir yolcudur yolunu kaybetmiş
Bir yolcudur ki; durağını bilmez
İşte öyle bir başınasın
Öyle aciz
Öyle de suskun...
Kağıda yazılıp yüreğe dokunan şiirler.
Information
| Author | Mustafa Karakaş |
| Organization | Mustafa Karakaş |
| Categories | Books |
| Website | - |
| wesmus895@gmail.com |
Copyright 2026 - Spreaker Inc. an iHeartMedia Company
