<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:podcast="https://podcastindex.org/namespace/1.0" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" version="2.0"><channel><title>Jak odkryć swoje JA?</title><link>https://www.spreaker.com/podcast/jak-odkryc-swoje-ja--6068699</link><description><![CDATA[W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co robi to ściema, bo przecież jeszcze tyle rzeczy nie wie o tym co robi i że zaraz ktoś to odkryje i będzie rozpowiadał o tym jaki jest beznadziejny! To oczywiście rzutuje na chroniczny brak pewności siebie w dużym skrócie i powoduje, że wiele pomysłów jest wyrzucanych do kosza albo przynajmniej chowanych do szuflady, "bo przecież wstyd te pomysły światu pokazać" albo zaczętych, rozgrzebanych i porzuconych "bo szkoda odstawiać taką żenadę i co ja o sobie w ogóle myślę, że taki JA śmie w ogóle pomyśleć, że cokolwiek co robi ma jakiś sens" - oczywiście to samo myślę teraz tworząc ten podcast :) Magda, żona w sensie, odpowiedziała, że to jest totalne niespójne z tym co ona o mnie myśli, bo ma mnie za totalnie odważnego gościa (no może powiedziała to trochę inaczej, ale tak zostawmy ;) ), że biorę życie w swoje ręce, bo gdy odkryłem, że życie na etacie to nie jest coś spójnego ze mną to podjąłem ryzyko i założyłem firmę, że mam pomysły, które okazały się sukcesem (na ja widzę całą szufladę tych, których nawet nie zacząłem no, ale faktycznie jeden czy dwa pomysły były strzałem w dziesiątkę i przerosły wielokrotnie moje oczekiwania).<br /><br />To był czas, w którym ten brak pewności siebie i sporo lęków zwyciężały we mnie z takim faktycznie zdroworozsądkowym spojrzeniem na rzeczywistość. Ale to co mi Magda, żona w sensie, odpowiedziała sprawiło, że pojawiła się w tej mojej ostatniej zdrowej jako tako szarej komórce myśl - to w zasadzie jakie jest to moje JA? Bo rozmawialiśmy też o tym ile przekonań na temat naszego JA narzuciło nam środowisko, rodzina itd. I w zasadzie, które JA jest tym moim faktycznym, prawidzwym JA, a które JA to są te warstewki różnych opinii, przekonań, wyobrażeń innych ludzi, środowiska, tej słynnej na cały świat polskiej mentalności narzekaczy i krytykaczy, którą przyjąłem jako własne JA. Miesza się jedno z drugim i trzeba trochę pogrzebać, żeby się do swojego JA dokopać. <br /><br />A to, że odkąt pamiętam zawsze fascynowało mnie jak to wszystko się dzieje w naszych mózgownicach, że jesteśmy tym kim jesteśmy i że inni ludzie są tym kim są i jak to rzutuje na relacje ogólnospołeczne, prywatne i państwowe to mam trochę teorii sprawdzonych w praktyce i postanowiłem to wszystko co odkrywam w jakiejś formie zapisywać z tego też względu i to moje drugie "dlaczego tworzę ten podcast?" że mam permanentną i chroniczną sklerozę - to co odkryję i czym się zachwycę moment wylatuje z mojej łepetyny i już następnego dnia kompletnie nie pamiętam co odkryłem i wracam do swoich przyzwyczajeń. Za jakiś czas znowu coś absolutnie fantastycznego odkryję kompletnie nie pamiętając, że odkryłem to już przecież kilka lat temu.<br /><br />Będę więc totalnie szczery - ten podcast nagrywam przede wszystkim dla siebie jako rejestrator moich odkryć i fascynacji na temat tego jak działa człowiek, jak działa i czym jest moje prawdziwe JA! Bo bardzo wierzę, że gdy moje prawdziwe JA będziesz lepsze to lepszy też będzie mój mały, prywatny świat wokół mnie, a przez to przynajmniej ta niewielka część publicznego świata też będzie lepsza i będzie nam się żyło odrobinę szczęśliwiej. A jeśli znajdziesz tutaj coś dla siebie ciekawego co spowoduje, że będziesz bardziej odkrytym i spójnym swoim JA to zdecydowanie WELCOME! :)]]></description><atom:link href="https://www.spreaker.com/show/6068699/episodes/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/><language>pl</language><category>Self-Improvement</category><copyright>Copyright Michal Pietak</copyright><image><url>https://d3wo5wojvuv7l.cloudfront.net/t_rss_itunes_square_1400/images.spreaker.com/original/82489cfd4b10464e2062c797d8fe3e8e.jpg</url><title>Jak odkryć swoje JA?</title><link>https://www.spreaker.com/podcast/jak-odkryc-swoje-ja--6068699</link></image><lastBuildDate>Mon, 22 Jan 2024 21:48:46 +0000</lastBuildDate><itunes:author>Michal Pietak</itunes:author><itunes:owner><itunes:name>Michal Pietak</itunes:name><itunes:email>grumbek@gmail.com</itunes:email></itunes:owner><itunes:image href="https://d3wo5wojvuv7l.cloudfront.net/t_rss_itunes_square_1400/images.spreaker.com/original/82489cfd4b10464e2062c797d8fe3e8e.jpg"/><itunes:subtitle>W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co...</itunes:subtitle><itunes:summary><![CDATA[W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co robi to ściema, bo przecież jeszcze tyle rzeczy nie wie o tym co robi i że zaraz ktoś to odkryje i będzie rozpowiadał o tym jaki jest beznadziejny! To oczywiście rzutuje na chroniczny brak pewności siebie w dużym skrócie i powoduje, że wiele pomysłów jest wyrzucanych do kosza albo przynajmniej chowanych do szuflady, "bo przecież wstyd te pomysły światu pokazać" albo zaczętych, rozgrzebanych i porzuconych "bo szkoda odstawiać taką żenadę i co ja o sobie w ogóle myślę, że taki JA śmie w ogóle pomyśleć, że cokolwiek co robi ma jakiś sens" - oczywiście to samo myślę teraz tworząc ten podcast :) Magda, żona w sensie, odpowiedziała, że to jest totalne niespójne z tym co ona o mnie myśli, bo ma mnie za totalnie odważnego gościa (no może powiedziała to trochę inaczej, ale tak zostawmy ;) ), że biorę życie w swoje ręce, bo gdy odkryłem, że życie na etacie to nie jest coś spójnego ze mną to podjąłem ryzyko i założyłem firmę, że mam pomysły, które okazały się sukcesem (na ja widzę całą szufladę tych, których nawet nie zacząłem no, ale faktycznie jeden czy dwa pomysły były strzałem w dziesiątkę i przerosły wielokrotnie moje oczekiwania).<br /><br />To był czas, w którym ten brak pewności siebie i sporo lęków zwyciężały we mnie z takim faktycznie zdroworozsądkowym spojrzeniem na rzeczywistość. Ale to co mi Magda, żona w sensie, odpowiedziała sprawiło, że pojawiła się w tej mojej ostatniej zdrowej jako tako szarej komórce myśl - to w zasadzie jakie jest to moje JA? Bo rozmawialiśmy też o tym ile przekonań na temat naszego JA narzuciło nam środowisko, rodzina itd. I w zasadzie, które JA jest tym moim faktycznym, prawidzwym JA, a które JA to są te warstewki różnych opinii, przekonań, wyobrażeń innych ludzi, środowiska, tej słynnej na cały świat polskiej mentalności narzekaczy i krytykaczy, którą przyjąłem jako własne JA. Miesza się jedno z drugim i trzeba trochę pogrzebać, żeby się do swojego JA dokopać. <br /><br />A to, że odkąt pamiętam zawsze fascynowało mnie jak to wszystko się dzieje w naszych mózgownicach, że jesteśmy tym kim jesteśmy i że inni ludzie są tym kim są i jak to rzutuje na relacje ogólnospołeczne, prywatne i państwowe to mam trochę teorii sprawdzonych w praktyce i postanowiłem to wszystko co odkrywam w jakiejś formie zapisywać z tego też względu i to moje drugie "dlaczego tworzę ten podcast?" że mam permanentną i chroniczną sklerozę - to co odkryję i czym się zachwycę moment wylatuje z mojej łepetyny i już następnego dnia kompletnie nie pamiętam co odkryłem i wracam do swoich przyzwyczajeń. Za jakiś czas znowu coś absolutnie fantastycznego odkryję kompletnie nie pamiętając, że odkryłem to już przecież kilka lat temu.<br /><br />Będę więc totalnie szczery - ten podcast nagrywam przede wszystkim dla siebie jako rejestrator moich odkryć i fascynacji na temat tego jak działa człowiek, jak działa i czym jest moje prawdziwe JA! Bo bardzo wierzę, że gdy moje prawdziwe JA będziesz lepsze to lepszy też będzie mój mały, prywatny świat wokół mnie, a przez to przynajmniej ta niewielka część publicznego świata też będzie lepsza i będzie nam się żyło odrobinę szczęśliwiej. A jeśli znajdziesz tutaj coś dla siebie ciekawego co spowoduje, że będziesz bardziej odkrytym i spójnym swoim JA to zdecydowanie WELCOME! :)]]></itunes:summary><itunes:category text="Education"><itunes:category text="Self-Improvement"/></itunes:category><itunes:category text="Health &amp; Fitness"><itunes:category text="Mental Health"/></itunes:category><itunes:category text="Health &amp; Fitness"/><itunes:explicit>false</itunes:explicit><podcast:guid>23840e91-1a6c-556b-8d96-5b73200079cd</podcast:guid><itunes:type>episodic</itunes:type><item><title>1: Dlaczego nagrywam ten podcast?</title><link>https://www.spreaker.com/episode/1-dlaczego-nagrywam-ten-podcast--58407448</link><description><![CDATA[W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co robi to ściema, bo przecież jeszcze tyle rzeczy nie wie o tym co robi i że zaraz ktoś to odkryje i będzie rozpowiadał o tym jaki to jest beznadziejny! To oczywiście rzutuje na chroniczny brak pewności siebie w dużym skrócie. Wiele pomysłów i planów jest wyrzucanych do kosza albo przynajmniej chowanych do szuflady, "bo przecież wstyd te pomysły światu pokazać" albo zaczętych, rozgrzebanych i porzuconych "bo szkoda odstawiać taką żenadę i co ja o sobie w ogóle myślę, że taki JA śmie w ogóle pomyśleć, że cokolwiek co robi ma jakiś sens" - Magda, żona w sensie, odpowiedziała, że to jest totalne niespójne z tym co ona o mnie myśli, bo ma mnie za totalnie odważnego gościa (no może powiedziała to trochę inaczej, ale tak zostawmy ;) ), że biorę życie w swoje ręce, bo np. gdy odkryłem, że życie na etacie to NIE JEST coś spójnego ze mną to podjąłem ryzyko i założyłem firmę, że mam pomysły, które okazały się sukcesem (no ja widzę całą szufladę tych, których nawet nie zacząłem no, ale faktycznie jeden czy dwa pomysły były strzałem w dziesiątkę i przerosły wielokrotnie moje oczekiwania).<br /><br />To był czas, w którym ten brak pewności siebie i sporo lęków zwyciężały we mnie z takim faktycznie zdroworozsądkowym spojrzeniem na rzeczywistość. Oczywiście teraz, gdy zaczynam tworzyć ten podcast pojawia się wewnętrzny diabeł, który podszeptuje i wyśmiewa: "a co ty tam wiesz", "ale masz beznadziejny głos w ogóle z czym do ludzi", "a i tak nikt tego nie będzie słuchał":) <br />Ale to co mi Magda, żona w sensie, odpowiedziała sprawiło, że pojawiła się w tej mojej ostatniej zdrowej jako tako szarej komórce myśl - to w zasadzie jakie jest to moje JA? Bo rozmawialiśmy też o tym ile przekonań na temat naszego JA narzuciło nam środowisko, rodzina itd. I w zasadzie, które JA jest tym moim faktycznym, prawidzwym JA, a które JA to są te warstewki różnych opinii, przekonań, wyobrażeń innych ludzi, środowiska, polskiej mentalności narzekaczy i krytykaczy, którą przyjąłem jako własne JA. Miesza się jedno z drugim i trzeba trochę pogrzebać, żeby się do swojego JA dokopać.<br /><br />Może miałeś w życiu takie sytuacje, gdy coś się wydarzło, coś zrobiłeś i pomyślałeś albo nawet powiedziałeś "nie byłem sobą", "to nie byłem JA". A może ktoś z Twoich bliskich przyjaciół, albo ktoś w pracy, ktoś w rodzinie. Może o kimś tak pomyślałeś, gdy zachował się "jak nie ON" - przecież nigdy się tak nie zachowywał. A jeszcze bardziej hardcorowo i może słyszałeś albo czytałeś o takich sytuacjach, gdy ktoś popełnił jakieś przestępstwo zwłaszcza wiesz z tych takich grubych jak chociażby morderstwo i relacje znajomych tej osoby "przecież to był taki spokojny człowiek", "nigdy bym się tego po nim nie spodziewał"<br /><br />Odkąt pamiętam zawsze fascynowało mnie jak to wszystko się dzieje w naszych mózgownicach, że jesteśmy tym kim jesteśmy i że inni ludzie są tym kim są i jak to rzutuje na relacje ogólnospołeczne, prywatne i państwowe, na to jak MY czy różni ludzie zachowują się w różnych sytuacjach, zwłaszcza wtedy, gdy "byśmy się tego po sobie albo po tym kimś niespodziewali". Co determinuje nasze zachowania, zwłaszcza w kontekście różnych życiowych blokad, osiągnięć, stawania się lepszym JA.<br /><br />Znam całkiem sporo teorii, ale takich potwierdzonych naukowo, nie jakiś teorii spiskowych, jednocześnie sprawdzonych w praktyce z różnych dziedzin i postanowiłem to wszystko co odkrywam w jakiejś formie zapisywać z tego też względu i to moje drugie "dlaczego tworzę ten podcast?" że mam permanentną i chroniczną sklerozę - to co odkryję i czym się zachwycę moment wylatuje z mojej łepetyny i już następnego dnia kompletnie nie pamiętam co odkryłem i wracam do swoich przyzwyczajeń. Za jakiś czas znowu coś absolutnie fantastycznego odkryję kompletnie nie pamiętając, że odkryłem to już przecież kilka lat temu.<br /><br />W różnych teleturniejach, np. 1 z 10 czy innych takich na samym początku jest moment, gdy uczestnicy się przedstawiają - np. mam na imię Ziemomysł, przyjechałem z Brodziszewic Malych, interesuje się sportem, geografią i kryptozoologią ( to taka dziedzina należąca do pseudonauk, zajmująca się badaniami nad zwierzętami, których istnienie zostało powszechnie odrzucone ze względu na nikłe dowody ich wystąpienia). I jakbym miał wystąpić w takim teleturnieju, chociaż się nie wybieram, ale gdybym i gdybym miał się przedstawić to mogę tak: Michał, jestem Michał, mam na imię Michał. Pochodzę z Wąchocka (to akurat nie żart, faktycznie pochodzę z tego Wąchocka) i jestem totalnie zajarany odkrywaniem tego jak to się dzieje, że jesteśmy kim jesteśmy, zachowujemy się jak się zachowujemy i jak odkryć swoje prawdziwe JA (przy okazji rykoszetem odkrywając dlaczego inni są tym kim są i zachowują się jak się zachowują)<br /><br />Będę więc totalnie szczery - ten podcast nagrywam przede wszystkim dla siebie jako rejestrator moich odkryć i fascynacji na temat tego jak działa człowiek, jak działa i czym jest prawdziwe JA! A jeśli znajdziesz tutaj coś dla siebie ciekawego co spowoduje, że będziesz bardziej odkrytym i spójnym swoim JA a może i też ludzie wokoł Ciebie, to zdecydowanie WELCOME! :)]]></description><guid isPermaLink="false">https://api.spreaker.com/episode/58407448</guid><pubDate>Mon, 22 Jan 2024 17:35:49 +0000</pubDate><enclosure url="https://dts.podtrac.com/redirect.mp3/api.spreaker.com/download/episode/58407448/001wstepniak.mp3" length="6696168" type="audio/mpeg"/><itunes:author>Michal Pietak</itunes:author><itunes:subtitle>W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co...</itunes:subtitle><itunes:summary><![CDATA[W zasadzie zaczęło się od tego jak opowiadałem swojej żonie Magdzie o tym jak odkryłem, że bardzo blokuje mnie "syndrom oszusta" - to coś takiego, że człowiek nie wierzy w swoje możliwości, osiągnięcia wydają się dziełem totalnego przypadku, że to co robi to ściema, bo przecież jeszcze tyle rzeczy nie wie o tym co robi i że zaraz ktoś to odkryje i będzie rozpowiadał o tym jaki to jest beznadziejny! To oczywiście rzutuje na chroniczny brak pewności siebie w dużym skrócie. Wiele pomysłów i planów jest wyrzucanych do kosza albo przynajmniej chowanych do szuflady, "bo przecież wstyd te pomysły światu pokazać" albo zaczętych, rozgrzebanych i porzuconych "bo szkoda odstawiać taką żenadę i co ja o sobie w ogóle myślę, że taki JA śmie w ogóle pomyśleć, że cokolwiek co robi ma jakiś sens" - Magda, żona w sensie, odpowiedziała, że to jest totalne niespójne z tym co ona o mnie myśli, bo ma mnie za totalnie odważnego gościa (no może powiedziała to trochę inaczej, ale tak zostawmy ;) ), że biorę życie w swoje ręce, bo np. gdy odkryłem, że życie na etacie to NIE JEST coś spójnego ze mną to podjąłem ryzyko i założyłem firmę, że mam pomysły, które okazały się sukcesem (no ja widzę całą szufladę tych, których nawet nie zacząłem no, ale faktycznie jeden czy dwa pomysły były strzałem w dziesiątkę i przerosły wielokrotnie moje oczekiwania).<br /><br />To był czas, w którym ten brak pewności siebie i sporo lęków zwyciężały we mnie z takim faktycznie zdroworozsądkowym spojrzeniem na rzeczywistość. Oczywiście teraz, gdy zaczynam tworzyć ten podcast pojawia się wewnętrzny diabeł, który podszeptuje i wyśmiewa: "a co ty tam wiesz", "ale masz beznadziejny głos w ogóle z czym do ludzi", "a i tak nikt tego nie będzie słuchał":) <br />Ale to co mi Magda, żona w sensie, odpowiedziała sprawiło, że pojawiła się w tej mojej ostatniej zdrowej jako tako szarej komórce myśl - to w zasadzie jakie jest to moje JA? Bo rozmawialiśmy też o tym ile przekonań na temat naszego JA narzuciło nam środowisko, rodzina itd. I w zasadzie, które JA jest tym moim faktycznym, prawidzwym JA, a które JA to są te warstewki różnych opinii, przekonań, wyobrażeń innych ludzi, środowiska, polskiej mentalności narzekaczy i krytykaczy, którą przyjąłem jako własne JA. Miesza się jedno z drugim i trzeba trochę pogrzebać, żeby się do swojego JA dokopać.<br /><br />Może miałeś w życiu takie sytuacje, gdy coś się wydarzło, coś zrobiłeś i pomyślałeś albo nawet powiedziałeś "nie byłem sobą", "to nie byłem JA". A może ktoś z Twoich bliskich przyjaciół, albo ktoś w pracy, ktoś w rodzinie. Może o kimś tak pomyślałeś, gdy zachował się "jak nie ON" - przecież nigdy się tak nie zachowywał. A jeszcze bardziej hardcorowo i może słyszałeś albo czytałeś o takich sytuacjach, gdy ktoś popełnił jakieś przestępstwo zwłaszcza wiesz z tych takich grubych jak chociażby morderstwo i relacje znajomych tej osoby "przecież to był taki spokojny człowiek", "nigdy bym się tego po nim nie spodziewał"<br /><br />Odkąt pamiętam zawsze fascynowało mnie jak to wszystko się dzieje w naszych mózgownicach, że jesteśmy tym kim jesteśmy i że inni ludzie są tym kim są i jak to rzutuje na relacje ogólnospołeczne, prywatne i państwowe, na to jak MY czy różni ludzie zachowują się w różnych sytuacjach, zwłaszcza wtedy, gdy "byśmy się tego po sobie albo po tym kimś niespodziewali". Co determinuje nasze zachowania, zwłaszcza w kontekście różnych życiowych blokad, osiągnięć, stawania się lepszym JA.<br /><br />Znam całkiem sporo teorii, ale takich potwierdzonych naukowo, nie jakiś teorii spiskowych, jednocześnie sprawdzonych w praktyce z różnych dziedzin i postanowiłem to wszystko co odkrywam w jakiejś formie zapisywać z tego też względu i to moje drugie "dlaczego tworzę ten podcast?" że mam permanentną i chroniczną sklerozę - to co odkryję i czym się zachwycę moment wylatuje z mojej łepetyny i już następnego dnia kompletnie nie pamiętam co odkryłem i wracam do swoich przyzwyczajeń. Za jakiś czas znowu coś absolutnie fantastycznego...]]></itunes:summary><itunes:duration>419</itunes:duration><itunes:explicit>false</itunes:explicit><itunes:image href="https://d3wo5wojvuv7l.cloudfront.net/t_rss_itunes_square_1400/images.spreaker.com/original/82489cfd4b10464e2062c797d8fe3e8e.jpg"/><itunes:season>1</itunes:season><itunes:episode>1</itunes:episode><itunes:episodeType>full</itunes:episodeType></item></channel></rss>
