https://www.spreaker.com/show/siirler-ve-kitaplartrArtsCopyright Tuba Ulucinarhttps://d3wo5wojvuv7l.cloudfront.net/t_rss_itunes_square_1400/images.spreaker.com/original/3b470da60a95d6925a64bd7752b6790c.jpghttps://www.spreaker.com/show/siirler-ve-kitaplarTue, 23 Jun 2026 07:21:08 +0000Tuba UlucinarTuba Ulucinarfeeds@spreaker.comEve dön, şarkıya dön, kalbine dön.." demiş şair. Belki de, hayatın içinde var olan onca lüzumsuz sesten arınmak ve kendi sesimize kucak açmak için kitapları aralamak lazımdır sadece. Meriç'in dediği gibi, kitaplara sığınmaktır gereken... İşte bu...false029a41ac-8730-5638-ac0a-461b423b0c22episodichttps://www.spreaker.com/episode/alengirsiz-siir--72645036e3085c63-1068-4bc1-8ed1-5b2a3b5da7d2Tue, 23 Jun 2026 05:46:30 +0000Tuba UlucinarAli Lidar74falsefullhttps://www.spreaker.com/episode/mektup-tan--722600082d2adff7-5d51-4f3e-a91c-9d4854578c07Sun, 31 May 2026 06:45:20 +0000Tuba UlucinarÖmrümün sadece başlarını biraz hatırlıyor ve sonunu biliyorum. Aralarda ne yaptım peki? Allah kahretsin! Arada olup biten her şey birbirine benziyor ve karışıyor. Hatırlamaya çalışmak bile bu kadar sıkıntı verirken nasıl yaşamışım bu hayatı? Nasıl çat...275falsefullhttps://www.spreaker.com/episode/kargo-birhan-keskin--64601486Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse, sen osun.Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N'olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.Şuraya Youtube'dan müzikler, Bach filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.Buraya bir silkinti otu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.
Birhan Keskin]]>af7881a8-69a5-474c-b65d-f22d1089aa08Thu, 27 Feb 2025 08:52:57 +0000Tuba Ulucinar Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da...Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun.Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun!Acı mıhlanıp bir kalpte durmasın. Ortada dursun. Olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper. Az unutursun.Buraya tabiatı koydum. Ağaçları, suyu, ovayı, dağı. Onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun.Buraya, küçük mutlu güneşler koydum. Günlerimiz karanlık ve çok soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın.Buraya, bir inanç bir inat koydum. Tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse, sen osun.Buraya yolun yokuşunu koydum. Bildiğim için yokuşu. Zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ, valla bak, aklında bulunsun.Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kimbilir, birazdan uzanıp dokunursun.Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N'olcak ki, bırak patronlar seni kovsun!Burada bir tutam sabır var. Kendiminkinden kopardım bir parça, (bende çok boldur) lazım oldukça ya sabır ya sabır, dokunursun.Burada güzel çaylar var. Bu aralar senin için çok önemli. Bitki çayları, kış çayları, şuruplar, kompostolar. Demlersin, maksat midene dostluk olsun.Şuraya Youtube'dan müzikler, Bach filan, koydum. Ama müzik konusunda sen benden daha iyisin, koklayıp buluyorsun.Buraya bir silkinti otu koydum. Kırk dert bir arada canına yandığım, kırkına birden deva olsun.
Birhan Keskin]]>204falsefullhttps://www.spreaker.com/episode/akdeniz-yarasiyor-sana-can-yucel--6333639641107c43-7ea6-4398-b06b-ff300a074becMon, 16 Dec 2024 08:31:42 +0000Tuba Ulucinar160celfalse150fullhttps://www.spreaker.com/episode/sevmek-icin-cikardin-sokaga--6226584519fa4168-8b5e-4b61-b0d8-2f48a2ca0829Mon, 07 Oct 2024 05:03:10 +0000Tuba Ulucinar268false147fullhttps://www.spreaker.com/episode/mirildanmalar--62265858aaffeea5-0beb-4eba-a780-1ea6281874c0Mon, 07 Oct 2024 04:46:00 +0000Tuba Ulucinar105false145fullhttps://www.spreaker.com/episode/omur-hanimla-guz-konusmalari-2--62125190746a2926-7b6e-4040-8497-de84a5082ba5Fri, 27 Sep 2024 04:41:35 +0000Tuba UlucinarKendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok ko- nuşuyorlar ki...Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz? Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden mi yoksa gerçeğinden mi? Ve kaç kapıdan geçip yerini bulur bir başka insanda?...431false142fullhttps://www.spreaker.com/episode/omur-hanimla-guz-konusmalari--61061338c8a27c68-c33e-4a4d-8e23-11626bc081a5Sat, 17 Aug 2024 06:09:25 +0000Tuba Ulucinar...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn- cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin. Hüznün bütün koşulları...419false137fullhttps://www.spreaker.com/episode/hayatimiz-ne-kadar-narin-ne-kadar-kisa-ne-kadar-aldatici--60726780cb34a8f4-8339-447f-b0a5-76d4455da69aThu, 18 Jul 2024 06:16:34 +0000Tuba UlucinarNe kadar cesur olursak olalım, yokluk bizi ürkütüyor. İz bırakmadan silinmek, bir kurbağa gibi gebermek, bütün rüyalarımızla, bütün acılarımızla yok olmak… İnsan zekası bu kadar trajik bir sonu zor kabul ediyor. Vücudumuzu aşmak, ‘ben’in dar ve...266false145fullhttps://www.spreaker.com/episode/uyan--606945902c5db94b-a522-4b50-ad87-9ae56e85821dMon, 15 Jul 2024 07:51:26 +0000Tuba UlucinarMetin Eloğlu98false142fullhttps://www.spreaker.com/episode/sen-yine-sana-dair--60680662c5e5f8b1-db39-41c0-9425-9bab915f4daaSat, 13 Jul 2024 03:08:17 +0000Tuba UlucinarNâzım Hikmet92false143fullhttps://www.spreaker.com/episode/sen-yine-sana-dair--606802754a5b82f7-0c7b-45b5-b92c-1c67e506b4a6Sat, 13 Jul 2024 01:05:01 +0000Tuba UlucinarNazım Hikmet92false143fullhttps://www.spreaker.com/episode/pencereler--60661421yoksa akşamüstü müydü
belkide gece yarısı
bilmiyorum
girdi odama pencereler
perdeli perdesiz
ben basma perdeleri severim
ama tül perdeler de vardı
kara ustorlar da
ustorları çekip çekip bırakıyordum
bir daha inmez oldu kimisi
kimisi bir daha çıkamadı yukarı
ve camları kırık pencereler
elimi kestim
kimi camsızdı büsbütün
camsız pencereler içime dokunur
camsız gözlükler gibi Pencereler
yağmur yağıyordu camlarınıza
kızıl saçları kederli uzun
ben alt dudağımda cıgaram
türkü söylüyordum içimden
yağmur sesini kendi sesimden çok severim Pencereler
beşinci katta güneşli boşluğunuzda bir deniz
bir deniz mavi yüzük taşından
serçe parmağıma geçirdim usulcacık
üç kere öptüm ağlayarak
öpüp alnıma koydum üç kere Pencereler
çıktım kırmızı velenseli yataktan
çocuk burnumu dayadım terli camına pencerenin
oda sıcaktı ve genç anamın kokusu vardı odada
dışarda kar yağıyordu
ben kızamık çıkarıyordum Pencereler
sabaha karşı mıydı bilmiyorum
belki de gece yarısı
bilmiyorum
odamın içindeydi yıldızlar
ve gece kelebekleri gibi
çırpınıyorlardı camlarınızda
ben onlara dokunmaktan çekinerek
açtım sizi pencereler
salıverdim yıldızları geceye
aydınlık sınırsız hür geceye
yapma ayların geçtiği geceye kurtlar duruyor ayın altında
hasta aç kurtlar
kurtlar duruyor önünde pencerenin
kadife perdeleri kapasam da sımsıkı
ordadırlar bilirim
gözetliyorlar beni Pencereler
düştüm bir pencereden
bir güzele bakarken
dünya halime güldü
güzel dönüp bakmadı
belki farkında değildi Pencereler
pencereler
kırk evin penceresi odama girdi
ben oturdum birinin içine
sarkıttım ayaklarımı bulutlara
bahtiyarım
diyebilirdim belki... Nazım Hikmet ]]>8b4fefc8-2891-436f-ab2f-61efc2834317Thu, 11 Jul 2024 06:42:55 +0000Tuba UlucinarSabaha karşı mıydı bilmiyorum yoksa akşamüstü müydü belkide gece yarısı bilmiyorum girdi odama pencereler perdeli perdesiz ben basma perdeleri severim ama tül perdeler de vardı kara ustorlar da ustorları çekip çekip bırakıyordum bir daha inmez oldu...yoksa akşamüstü müydü
belkide gece yarısı
bilmiyorum
girdi odama pencereler
perdeli perdesiz
ben basma perdeleri severim
ama tül perdeler de vardı
kara ustorlar da
ustorları çekip çekip bırakıyordum
bir daha inmez oldu kimisi
kimisi bir daha çıkamadı yukarı
ve camları kırık pencereler
elimi kestim
kimi camsızdı büsbütün
camsız pencereler içime dokunur
camsız gözlükler gibi Pencereler
yağmur yağıyordu camlarınıza
kızıl saçları kederli uzun
ben alt dudağımda cıgaram
türkü söylüyordum içimden
yağmur sesini kendi sesimden çok severim Pencereler
beşinci katta güneşli boşluğunuzda bir deniz
bir deniz mavi yüzük taşından
serçe parmağıma geçirdim usulcacık
üç kere öptüm ağlayarak
öpüp alnıma koydum üç kere Pencereler
çıktım kırmızı velenseli yataktan
çocuk burnumu dayadım terli camına pencerenin
oda sıcaktı ve genç anamın kokusu vardı odada
dışarda kar yağıyordu
ben kızamık çıkarıyordum Pencereler
sabaha karşı mıydı bilmiyorum
belki de gece yarısı
bilmiyorum
odamın içindeydi yıldızlar
ve gece kelebekleri gibi
çırpınıyorlardı camlarınızda
ben onlara dokunmaktan çekinerek
açtım sizi pencereler
salıverdim yıldızları geceye
aydınlık sınırsız hür geceye
yapma ayların geçtiği geceye kurtlar duruyor ayın altında
hasta aç kurtlar
kurtlar duruyor önünde pencerenin
kadife perdeleri kapasam da sımsıkı
ordadırlar bilirim
gözetliyorlar beni Pencereler
düştüm bir pencereden
bir güzele bakarken
dünya halime güldü
güzel dönüp bakmadı
belki farkında değildi Pencereler
pencereler
kırk evin penceresi odama girdi
ben oturdum birinin içine
sarkıttım ayaklarımı bulutlara
bahtiyarım
diyebilirdim belki... Nazım Hikmet ]]>223false136fullhttps://www.spreaker.com/episode/anadolu--60623558Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun?
Utanırım,
Utanırım fukaralıktan,
Ele, güne karşı çıplak...
Üşür fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalışmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, 
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun?
Binlerce yıl sağılmışım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne İskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz!
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım...
Görüyor musun?
Nasıl severim bir bilsen.
Köroğlu'nu,
Karayılanı,
Meçhul Askeri...
Sonra Pir Sultanı ve Bedrettin'i.
Sonra kalem yazmaz,
Bir nice sevda...
Bir bilsen,
Onlar beni nasıl severdi.
Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı
Minareden, barikattan,
Selvi dalından,
Ölüme nasıl gülerdi.
Bilmeni mutlak isterim,
Duyuyor musun?
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.
Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun?
AHMET ARIF
]]>eee917ce-4b9e-40f8-827c-ce731bc76cf7Sun, 07 Jul 2024 06:13:04 +0000Tuba UlucinarAnadolu şiiri Beşikler vermişim Nuh'a Salıncaklar, hamaklar, Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır, Anadoluyum ben, Tanıyor musun? Utanırım, Utanırım fukaralıktan, Ele, güne karşı çıplak... Üşür fidelerim, Harmanım kesat. Kardeşliğin, çalışmanın,...Salıncaklar, hamaklar,
Havva Ana'n dünkü çocuk sayılır,
Anadoluyum ben,
Tanıyor musun?
Utanırım,
Utanırım fukaralıktan,
Ele, güne karşı çıplak...
Üşür fidelerim,
Harmanım kesat.
Kardeşliğin, çalışmanın,
Beraberliğin,
Atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, 
Kalmışım bir başıma,
Bir başıma ve uzak.
Biliyor musun?
Binlerce yıl sağılmışım,
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar
Nazlı, seher-sabah uykularımı
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
Haraç salmışlar üstüme.
Ne İskender takmışım,
Ne şah ne sultan
Göçüp gitmişler, gölgesiz!
Selam etmişim dostuma
Ve dayatmışım...
Görüyor musun?
Nasıl severim bir bilsen.
Köroğlu'nu,
Karayılanı,
Meçhul Askeri...
Sonra Pir Sultanı ve Bedrettin'i.
Sonra kalem yazmaz,
Bir nice sevda...
Bir bilsen,
Onlar beni nasıl severdi.
Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı
Minareden, barikattan,
Selvi dalından,
Ölüme nasıl gülerdi.
Bilmeni mutlak isterim,
Duyuyor musun?
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.
Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun?
AHMET ARIF
]]>210false136fullhttps://www.spreaker.com/episode/kanadi-kirik-bir-aksam--6062356778f8e0f7-05ed-4882-96b2-66c37126e527Sun, 07 Jul 2024 05:52:13 +0000Tuba UlucinarGün bitti lambayı hazırla; Işık kalmadı girecek odamıza. Çek perdeleri sevdiceğim; Kanadı kırık bir akşam Zonkluyor durmadan dışarda. Sen bugünden yarına Birazcık umut sakla. Yarın farklıdır bugünden, Adı değişir hiç olmazsa. Kara bir suyu Geçiyoruz...76false135fullhttps://www.spreaker.com/episode/cocuklarima--60545384 Aziz Nesin --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>9854ab72-7804-404a-a5dd-f5c5152fb4bcSat, 29 Jun 2024 05:33:00 +0000Tuba UlucinarDiyelim ıslık çalacaksın ıslık Sen ıslık çalınca Ne ıslık çalıyor diye şaşacak herkes Kimse çalamamalı senin gibi güzel Örneğin kıyıya çarpan dalgaları sayacaksın Senden önce kimse saymamış olmalı Senin saydığın gibi doğru ve güzel Hem dalgaları hem... Aziz Nesin --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>119false141fullhttps://www.spreaker.com/episode/an-lar--6052437120632350-d2dc-46e3-a249-f431e4ef29ecThu, 27 Jun 2024 05:00:00 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message169false139fullhttps://www.spreaker.com/episode/yasamaya-dair--60513004a56da84d-7738-4ef8-ba93-fe33e60b8c6fWed, 26 Jun 2024 05:11:00 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message213false139fullhttps://www.spreaker.com/episode/insan-neden-yazma-ihtiyaci-duyar--60495578 --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>6d5fc2c4-4437-4bde-a1de-155fa6745865Mon, 24 Jun 2024 20:14:31 +0000Tuba Ulucinar --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>204false138fullhttps://www.spreaker.com/episode/huzur--6049558149f450ab-4ead-4169-8cb1-e75e7f450d3bMon, 24 Jun 2024 19:45:16 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message180false137fullhttps://www.spreaker.com/episode/ellerimde-bir-goztasi--604948854f7f8360-ec10-4a2c-bf7c-13f7da98f5adMon, 24 Jun 2024 05:53:00 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message170false136fullhttps://www.spreaker.com/episode/baglanmayacaksin--60477932 Can Yücel --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>0f99d1c3-7296-4d16-898d-bdcca0327713Sun, 23 Jun 2024 07:39:25 +0000Tuba UlucinarBağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne. "O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin. Demeyeceksin işte. Yaşarsın çünkü. Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki. Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın. Ve zaten genellikle o daha az sever... Can Yücel --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>151false135fullhttps://www.spreaker.com/episode/unutmak-yok--60370391'hep eskisi gibi' diyeceğim.
toprağı örten taşlardan söz edeceğim,
sürdükçe kendini harcayan ırmaktan;
ben yalnız kuşların yitirdiklerini bilirim,
gerilerde kalan denizi bilirim, bir de ağlayan
ablamı. neden ayrı adlarla anılıyor ülkeler, neden
günler
yeni günleri izliyor? Neden koyu bir gece
birikiyor ağızda? Neden ölüler? nereden geliyorsun diye sorarsan bölük pörçük
kelimelerle konuşmak zorundayım,
ağzı zehir gibi yakan araçlarla,
çoğu çürümeye yüz tutmuş hayvanlarla
ve avutamadığım yüreğimle. andaç değil yanımızda götürdüklerimiz
unutuşta uyuklayan sarımsı kumru değil,
yaşlarla kaplı yüzler,
boğazımıza yapışan eller
ve yapraklardan sıyrılan şey:
aşınmış bir günün karanlığı
acıyı kanımızda tatmış bir günün. işte menekşeler, işte kırlangıçlar
bize sevinç veren ne varsa,
geçici ve küçük duyarlıkların
yan yana göründüğü süslü kartpostallarda. ama bu sınırın ötesine geçmeliyim,
dişlemeliyim sessizliğin çevresindeki kabuğu,
ne karşılık vereceğimi bilemem: öyle çok ki ölüler,
ve öyle çok ki al güneşle yarılmış hendekler,
ve öyle çok ki gemilere vuran miğferler,
ve öyle çok ki öpüşlerle kilitli eller,
ve öyle çok ki unutmak istediklerim...
Pablo Neruda --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>04b29a16-1d4d-4251-858d-2c5cd3ddd0f4Thu, 13 Jun 2024 06:11:43 +0000Tuba Ulucinarnerelerdeydin diye sorarsan 'hep eskisi gibi' diyeceğim. toprağı örten taşlardan söz edeceğim, sürdükçe kendini harcayan ırmaktan; ben yalnız kuşların yitirdiklerini bilirim, gerilerde kalan denizi bilirim, bir de ağlayan ablamı. neden ayrı adlarla...'hep eskisi gibi' diyeceğim.
toprağı örten taşlardan söz edeceğim,
sürdükçe kendini harcayan ırmaktan;
ben yalnız kuşların yitirdiklerini bilirim,
gerilerde kalan denizi bilirim, bir de ağlayan
ablamı. neden ayrı adlarla anılıyor ülkeler, neden
günler
yeni günleri izliyor? Neden koyu bir gece
birikiyor ağızda? Neden ölüler? nereden geliyorsun diye sorarsan bölük pörçük
kelimelerle konuşmak zorundayım,
ağzı zehir gibi yakan araçlarla,
çoğu çürümeye yüz tutmuş hayvanlarla
ve avutamadığım yüreğimle. andaç değil yanımızda götürdüklerimiz
unutuşta uyuklayan sarımsı kumru değil,
yaşlarla kaplı yüzler,
boğazımıza yapışan eller
ve yapraklardan sıyrılan şey:
aşınmış bir günün karanlığı
acıyı kanımızda tatmış bir günün. işte menekşeler, işte kırlangıçlar
bize sevinç veren ne varsa,
geçici ve küçük duyarlıkların
yan yana göründüğü süslü kartpostallarda. ama bu sınırın ötesine geçmeliyim,
dişlemeliyim sessizliğin çevresindeki kabuğu,
ne karşılık vereceğimi bilemem: öyle çok ki ölüler,
ve öyle çok ki al güneşle yarılmış hendekler,
ve öyle çok ki gemilere vuran miğferler,
ve öyle çok ki öpüşlerle kilitli eller,
ve öyle çok ki unutmak istediklerim...
Pablo Neruda --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>163false134fullhttps://www.spreaker.com/episode/hayale-ve-hakikate-dair--60340854 --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>1c4f3974-8f21-46d7-989a-6f8afb8d1201Mon, 10 Jun 2024 14:03:35 +0000Tuba Ulucinar --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>287false133fullhttps://www.spreaker.com/episode/bana-dogru-gelen-kim--60245474b4279be7-0397-4519-b2fc-c5e52bada232Sat, 01 Jun 2024 07:59:52 +0000Tuba UlucinarNİLGÜN MARMARA  --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message134false132fullhttps://www.spreaker.com/episode/tutunamayanlar--601953219b6e94d4-f53b-4e87-bf56-6893edbab713Tue, 28 May 2024 07:02:59 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message275false131fullhttps://www.spreaker.com/episode/agaclar--60194812 Hermann Hesse --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>716d36d8-11c0-4342-9e84-c856e5410084Tue, 28 May 2024 04:57:20 +0000Tuba UlucinarUzaktaki boz ormanın taze yeşil, neşeli bir parıltısı var birkaç günden beri;bugün tahta köprünün orada yarı yarıya açmış ilk çuhaçiçeğini gördüm; nemli ve berrak gökyüzünde düş kuruyor yumuşak nisan bulutları ve henüz sürülmemiş geniş tarlalar öyle... Hermann Hesse --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>300false130fullhttps://www.spreaker.com/episode/huzur--59680584416f65fa-6da6-4237-bc95-87e10761c61dSun, 28 Apr 2024 04:10:00 +0000Tuba Ulucinarinsan için asıl saadet bu, anladın mı mümtaz? sonunu bile bile ve o sona rağmen, kendisini idrak etmek. basit bir jest değil mi? kollarımı göğsümün üzerinde kavuşturuyorum. adalelerimi yokluyorum. basit bir şey. fakat bütün ölüm çarkına rağmen kendimi...181false130fullhttps://www.spreaker.com/episode/kucuk-seyler--59673513Hayali varlığımız olmadan asıl varlığımızla tatmin olmamamız ve biri için diğerinden sürekli feragat etmemiz, öz varlığımızdaki hiçliğin bir büyük göstergesidir.
Ne zaman kendisine bağlanıp tutunacak bir dayanak noktası bulduğumuzu düşünsek, onun da sarsıldığını ve bizden uzaklaştığını görürüz. onu takip edecek olursak elimizden kayıp gider, sonsuza kadar bizden kaçar. bizim için sağlam kalan hiçbir şey yoktur. bu, doğal durumumuzdur; ama eğilimlerimize en çok ters düşen durum da budur. çıktığımızda sonsuza erişebileceğimiz bir kule inşa etmek için sağlam bir zemin ve dayanıklı bir temel bulma arzusuyla yanıp tutuşuyoruz. fakat bütün temeller çatırdıyor, altımızdaki toprak yarılıp uçurumlara dönüşüyor.
işte gerçek halimiz budur: kesin bilgiye de mutlak cehalete de sahip olamayışımızın sebebi budur. geniş mi geniş bir alanda, daima kararsız ve başıboş bir halde oradan oraya sürüklenip duruyoruz. PASCAL --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>3a6d4274-e2d3-4bc0-87d9-08b4ea5e0d8cSat, 27 Apr 2024 00:14:31 +0000Tuba UlucinarKüçük şeylerin üstesinden geldiğimizden, onları ele almaya daha ehil olduğumuza inanırız; oysa hiçliğe ulaşmak da bütüne ulaşmak kadar zordur. ikisi için de sonsuz kapasite gerekir. Hayali varlığımız olmadan asıl varlığımızla tatmin olmamamız ve biri...Hayali varlığımız olmadan asıl varlığımızla tatmin olmamamız ve biri için diğerinden sürekli feragat etmemiz, öz varlığımızdaki hiçliğin bir büyük göstergesidir.
Ne zaman kendisine bağlanıp tutunacak bir dayanak noktası bulduğumuzu düşünsek, onun da sarsıldığını ve bizden uzaklaştığını görürüz. onu takip edecek olursak elimizden kayıp gider, sonsuza kadar bizden kaçar. bizim için sağlam kalan hiçbir şey yoktur. bu, doğal durumumuzdur; ama eğilimlerimize en çok ters düşen durum da budur. çıktığımızda sonsuza erişebileceğimiz bir kule inşa etmek için sağlam bir zemin ve dayanıklı bir temel bulma arzusuyla yanıp tutuşuyoruz. fakat bütün temeller çatırdıyor, altımızdaki toprak yarılıp uçurumlara dönüşüyor.
işte gerçek halimiz budur: kesin bilgiye de mutlak cehalete de sahip olamayışımızın sebebi budur. geniş mi geniş bir alanda, daima kararsız ve başıboş bir halde oradan oraya sürüklenip duruyoruz. PASCAL --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>122false128fullhttps://www.spreaker.com/episode/severmisim-meger--59663358Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım
akşam oluyor
dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmisim meger
akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedim toprağı severmişim meğer
toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen
ben sürmedim
Platonik biricik sevdam da buymuş meğer
meğer ırmağı severmişim
ister böyle kımıldanmadan aksın kıvrıla kıvrıla tepelerin eteğinde
doruklarına şatolar kondurulmuş Avrupa tepelerinin
ister uzasın göz alabildiğine dümdüz
bilirim aynı ırmakta yıkanılmaz bir kere bile
bilirim ırmak yeni ışıklar getirecek sen göremeyeceksin
bilirim ömrümüz beygirinkinden azıcık uzun karganınkinden alabildiğine kısa
bilirim benden önce duyulmuş bu keder
benden sonra da duyulacak
benden önce söylenmiş bunların hepsi bin kere
benden sonra da söylenecek
gökyüzünü severmişim meğer
kapalı olsun açık olsun
Borodino savaş alanında Andırey’in sırtüstü seyrettiği gök kubbe
hapiste Türkçeye çevirdim iki cildini Savaşla Barış’ın
kulağıma sesler geliyor
gök kubbeden değil meydan yerinden
gardiyanlar birini dövüyor yine
ağaçları severmişim meğer
çırılçıplak kayınlar Moskova dolaylarında Peredelkino’da kışın
çıkarlar karşıma alçakgönüllü kibar
kayınlar Rus sayılıyor kavakları Türk saydığımız gibi
İzmir’in kavakları
dökülür yaprakları
bize de Çakıcı derler
yar fidan boylum
yakarız konakları
Ilgaz ormanlarında yıl 920 bir keten mendil astım bir çam dalına
ucu işlemeli
yolları severmişim meğer
asfaltını da
Vera direksiyonda Moskova’dan Kırım’a gidiyoruz Koktebel’e
asıl adı Göktepe ili
bir kapalı kutuda ikimiz
dünya akıyor iki yandan dışarda dilsiz uzak
hiç kimseyle hiçbir zaman böyle yakın olmadım
eşkiyalar çıktı karşıma Bolu’dan inerken Gerede’ye kırmızı yolda ve yaşım on sekiz
yaylıda canımdan gayri alacakları eşyam da yok
ve on sekizimde en değersiz eşyamız canımızdır
bunu bir kere daha yazdımdı
çamurlu karanlık sokakta bata çıka Karagöz’e gidiyorum Ramazan gecesi
önde körüklü kaat fener
belki böyle bir şey olmadı …. çiçekler geldi aklıma her nedense
gelincikler kaktüsler fulyalar
İstanbul’da Kadıköy’de Fulya tarlasında öptüm Marika’yı
ağzı acıbadem kokuyor yaşım on yedi
kolan vurdu yüreğim salıncak buluTlara girdi çıktı
çiçekleri severmişim meğer
üç kırmızı karanfil yolladı bana hapishaneye yoldaşlar 1948
yıldızları hatırladım … severmişim meğer
gözümün önüne kar yağışı geliyor
ağır ağır dilsiz kuşbaşısı da buram buram tipisi de
meğer kar yağışını severmişim
güneşi severmişim meğer
şimdi şu vişne reçeline bulanmış batarken bile
güneş İstanbul’da da kimi kere renkli kartpostallardaki gibi batar
ama onun resmini sen öyle yapmayacaksın
meğer denizi severmişim
hem de nasıl
ama Ayvazofki’nin denizleri bir yana
bulutları severmişim meğer
ister altlarında olayım ister üstlerinde
ister devlere benzesinler ister ak tüylü hayvanlara
ay ışığı geliyor aklıma en aygın baygın en yalancısı en küçük burjuvası
severmişim
yağmuru severmişim meğer
ağ gibi de inse üstüme ve damlayıp dağılsa da camlarımda yüreğim
beni olduğum yerde bırakır ağlara dolanık ya da bir damlanın
içinde ve çıkar yolculuğa hartada çizilmemiş bir memlekete gider
yağmuru severmişim meğer
ama neden birdenbire keşfettim bu sevdaları Prag-Berlin treninde
yanında pencerenin
altıncı cigaramı yaktığımdan mı
bir eski ölümdür benim için
Moskova’da kalan birilerini düşündüğümden mi geberesiye
saçları saman sarısı kirpikleri mavi
zifiri karanlıkta gidiyor tren
zifiri karanlığı severmişim meğer
kıvılcımlar uçuşuyor lokomotiften
kıvılcımları severmişim meğer
meğer ne çok şeyi severmişim de altmışında farkına vardım bunun
Prag-Berlin treninde yanında pencerenin yeryüzünü dönülmez bir
yolculuğa çıkmışım gibi seyrederek NAZIM HİKMET RAN --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>4bbe17d5-3caf-4f72-8b4b-c079c042eb53Fri, 26 Apr 2024 06:26:50 +0000Tuba UlucinarYıl 62 Mart 28 Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım akşam oluyor dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmisim meger akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedim toprağı severmişim meğer toprağı sevdim diyebilir...Prag-Berlin treninde pencerenin yanındayım
akşam oluyor
dumanlı ıslak ovaya akşamın yorgun bir kuş gibi inişini severmisim meger
akşamın inişini yorgun kuşun inişine benzetmeyi sevmedim toprağı severmişim meğer
toprağı sevdim diyebilir mi onu bir kez olsun sürmeyen
ben sürmedim
Platonik biricik sevdam da buymuş meğer
meğer ırmağı severmişim
ister böyle kımıldanmadan aksın kıvrıla kıvrıla tepelerin eteğinde
doruklarına şatolar kondurulmuş Avrupa tepelerinin
ister uzasın göz alabildiğine dümdüz
bilirim aynı ırmakta yıkanılmaz bir kere bile
bilirim ırmak yeni ışıklar getirecek sen göremeyeceksin
bilirim ömrümüz beygirinkinden azıcık uzun karganınkinden alabildiğine kısa
bilirim benden önce duyulmuş bu keder
benden sonra da duyulacak
benden önce söylenmiş bunların hepsi bin kere
benden sonra da söylenecek
gökyüzünü severmişim meğer
kapalı olsun açık olsun
Borodino savaş alanında Andırey’in sırtüstü seyrettiği gök kubbe
hapiste Türkçeye çevirdim iki cildini Savaşla Barış’ın
kulağıma sesler geliyor
gök kubbeden değil meydan yerinden
gardiyanlar birini dövüyor yine
ağaçları severmişim meğer
çırılçıplak kayınlar Moskova dolaylarında Peredelkino’da kışın
çıkarlar karşıma alçakgönüllü kibar
kayınlar Rus sayılıyor kavakları Türk saydığımız gibi
İzmir’in kavakları
dökülür yaprakları
bize de Çakıcı derler
yar fidan boylum
yakarız konakları
Ilgaz ormanlarında yıl 920 bir keten mendil astım bir çam dalına
ucu işlemeli
yolları severmişim meğer
asfaltını da
Vera direksiyonda Moskova’dan Kırım’a gidiyoruz Koktebel’e
asıl adı Göktepe ili
bir kapalı kutuda ikimiz
dünya akıyor iki yandan dışarda dilsiz uzak
hiç kimseyle hiçbir zaman böyle yakın olmadım
eşkiyalar çıktı karşıma Bolu’dan inerken Gerede’ye kırmızı yolda ve yaşım on sekiz
yaylıda canımdan gayri alacakları eşyam da yok
ve on sekizimde en değersiz eşyamız canımızdır
bunu bir kere daha yazdımdı
çamurlu karanlık sokakta bata çıka Karagöz’e gidiyorum Ramazan gecesi
önde körüklü kaat fener
belki böyle bir şey olmadı …. çiçekler geldi aklıma her nedense
gelincikler kaktüsler fulyalar
İstanbul’da Kadıköy’de Fulya tarlasında öptüm Marika’yı
ağzı acıbadem kokuyor yaşım on yedi
kolan vurdu yüreğim salıncak buluTlara girdi çıktı
çiçekleri severmişim meğer
üç kırmızı karanfil yolladı bana hapishaneye yoldaşlar 1948
yıldızları hatırladım … severmişim meğer
gözümün önüne kar yağışı geliyor
ağır ağır dilsiz kuşbaşısı da buram buram tipisi de
meğer kar yağışını severmişim
güneşi severmişim meğer
şimdi şu vişne reçeline bulanmış batarken bile
güneş İstanbul’da da kimi kere renkli kartpostallardaki gibi batar
ama onun resmini sen öyle yapmayacaksın
meğer denizi severmişim
hem de nasıl
ama Ayvazofki’nin denizleri bir yana
bulutları severmişim meğer
ister altlarında olayım ister üstlerinde
ister devlere benzesinler ister ak tüylü hayvanlara
ay ışığı geliyor aklıma en aygın baygın en yalancısı en küçük burjuvası
severmişim
yağmuru severmişim meğer
ağ gibi de inse üstüme ve damlayıp dağılsa da camlarımda yüreğim
beni olduğum yerde bırakır ağlara dolanık ya da bir damlanın
içinde ve çıkar yolculuğa hartada çizilmemiş bir memlekete gider
yağmuru severmişim meğer
ama neden birdenbire keşfettim bu sevdaları Prag-Berlin treninde
yanında pencerenin
altıncı cigaramı yaktığımdan mı
bir eski ölümdür benim için
Moskova’da kalan birilerini düşündüğümden mi geberesiye
saçları saman sarısı kirpikleri mavi
zifiri karanlıkta gidiyor tren
zifiri karanlığı severmişim meğer
kıvılcımlar uçuşuyor lokomotiften
kıvılcımları severmişim meğer
meğer ne çok şeyi severmişim de...]]>474false127fullhttps://www.spreaker.com/episode/karanlik-duvarlar--59611699Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum
Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse
elini uzatmıyor
Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan
bir deniz gibi
Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu.
Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme
Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar
Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda
İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar
Biz bunun için mi geldik. II. Kara ağaç gibi bağlıyım katı bir çağ bu
Her şey bir makine düzenine gidiyor
– düzen diyorlar beni çağırıyorlar –
Irmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu
Baktığımız her şeyde bir yalan kabuğu
Bir mercek düzenine bağlanıyor gözlerimiz. III. Şu zaman çıkmazında alıp beni bir altmış yaşa
bağlıyorsunuz
Doğmadan ölüme yöneldik gerisi yok diyenler var
Sınırlı yıl oyunlarına inananlar var
Sizin güveniniz bir güneş düzeninde
Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum
Bir ağacı büyütüyorum her yerimle
Bir ağacı uyguluyorum – her şey bir ağaç düzeninde –
Yerde gökte ve her her yerde
Dallarında ben ağacın incecik köklerinde
Boğuluyorum – bağlanıyorum –
Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum. IV. Şu dar odanın katı yalnızlığında
Ve her şeyin çıplaklığında
Durup bir pencereyi deniyorum
Gizliliğin dışına çıkıyorum
Araçların
İnsanların
Şehrin ve meydanların ve kalabalığın ve herşeyin
İçimde yalnız ve yapraksız
Bir kavak ağacı büyüyor – Çıplak ve göğe doğru –
Ama küskün ama yalnız ama yapraksız ve uzun
Bir ağlama duvarı bu.
Yatak ve yorganın kuru yalnızlığında
Ve aklın dar yalnızlığında
Şehrin ve herşeyin
Ve kalabalığın yorgunluğunda
Saçların ve parmakların
Ve gözlerin ve gecenin bu bulanık çağında
Ve aynaların sığ görünümünde
Bunalıyorum. V. Susmanın kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var. Maraş 1959 --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>0d7378ac-6a77-4b4b-b8ad-35c0b3cd07c1Tue, 23 Apr 2024 07:20:44 +0000Tuba UlucinarI. Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse elini uzatmıyor Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan bir deniz gibi Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ...Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum
Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse
elini uzatmıyor
Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan
bir deniz gibi
Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu.
Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme
Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar
Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda
İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar
Biz bunun için mi geldik. II. Kara ağaç gibi bağlıyım katı bir çağ bu
Her şey bir makine düzenine gidiyor
– düzen diyorlar beni çağırıyorlar –
Irmak yatağına sığınıyorum sınırlı bir çağ bu
Baktığımız her şeyde bir yalan kabuğu
Bir mercek düzenine bağlanıyor gözlerimiz. III. Şu zaman çıkmazında alıp beni bir altmış yaşa
bağlıyorsunuz
Doğmadan ölüme yöneldik gerisi yok diyenler var
Sınırlı yıl oyunlarına inananlar var
Sizin güveniniz bir güneş düzeninde
Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum
Bir ağacı büyütüyorum her yerimle
Bir ağacı uyguluyorum – her şey bir ağaç düzeninde –
Yerde gökte ve her her yerde
Dallarında ben ağacın incecik köklerinde
Boğuluyorum – bağlanıyorum –
Ben mezarların karanlık çağına dayanıyorum. IV. Şu dar odanın katı yalnızlığında
Ve her şeyin çıplaklığında
Durup bir pencereyi deniyorum
Gizliliğin dışına çıkıyorum
Araçların
İnsanların
Şehrin ve meydanların ve kalabalığın ve herşeyin
İçimde yalnız ve yapraksız
Bir kavak ağacı büyüyor – Çıplak ve göğe doğru –
Ama küskün ama yalnız ama yapraksız ve uzun
Bir ağlama duvarı bu.
Yatak ve yorganın kuru yalnızlığında
Ve aklın dar yalnızlığında
Şehrin ve herşeyin
Ve kalabalığın yorgunluğunda
Saçların ve parmakların
Ve gözlerin ve gecenin bu bulanık çağında
Ve aynaların sığ görünümünde
Bunalıyorum. V. Susmanın kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var. Maraş 1959 --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>236false126fullhttps://www.spreaker.com/episode/yasamak--59611666Kişinin ihtiyaç duyunca aramasının binlerce çeşidi olmalı. Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir. Bakınırız ve onun işaretlerini tanımakta güçlük çekmeyiz. Sıkıntı kollarını göğsümde kavuşturmuş. Soluk alırken, genişleyip daralan kaburgalarım, zamanın boşuna ve nedensiz geçtiğini biliyor. Çoktandır yabancı bir cismin kalbime sürtünmekte olduğunu biliyorum. Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.
Kederli olduğumda söylenemez zaten. Buna sebepte yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felâket geçirenlerim var.
Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok. Hiç beklemiyordum, birden kadın bana çevirdi bakışını. Tanrım ne büyük bir merak içindeydi bu bakış. Durmadan sormaktaydı. Hayattan ne beklediğimi sormaktaydı...Günü birlik yaşama içinde elde edilebilen sayısız imkanlar kaçırmıştı. Bu durumda ona bakmak zordu. Huzursuz kımıldayarak ondan kurtulmaya çalıştım. Fakat bakışımı tutmuştu, ondan ayrılamıyordum, tanışmıştık bir kere. Tekrar karşılaştığımız takrirde, sorularını, ikinci kez tekrarladığını bilerek, düşündü mü der gibi, başkalarının öğrenmelerine duyulan güvensizlikle, yine alay ederek tekrarliyacağını düşünüyordum. Fakat umulmadık bir anda başka, herhangi bir şeyle ilgilenmeye başladı... Birden sahipsiz kalmıştım. Bakışım, yere paralel durmak zorunda bulunan, fakat içindeki sertlik süratle yumuşayan bir bakır tel gibi eğiliyordu boyuna. Durumun saçmalığını kavrayıncaya kadar bir an bocaladım. Bu belki de devam edecekti ama, seni hissettim. Evet, bakıyordun, yanılmamıştım...Bunu hissetmemden ne kadar önce başlamıştım bilmiyorum ama, bakışlarımız karşılaşınca kaçtın, önüne döndün...ve dönmen için zamanın vardı. Fakat dönmemiştin. Omuzlarından bana dokunup kaldığını anladım. Görüyordun, beni hissediyordun. Ve o zaman başladı. İste yine bir şey var. Bakıyordum sana. Şimdi birşeysin benim için...Varsın.
Fakat bocalıyordum. Gizlice düşündüğüm, farkedilmesinden korktuğum hakikat sen miydin, yoksa ben, hatırasızlığı, boşluğu, en ucuz şekilde, sırtımdan korkakça, hiç bir teşebbüste bulunmadan birden bire atmak için yine hayal mi kuruyordum. Dedim ya işte, bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı? CAHİT ZARİFOĞLU --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>90557623-89eb-40d8-a413-739e93590061Tue, 23 Apr 2024 06:31:30 +0000Tuba UlucinarNeden diye sormayın hemen. Onu ben kendi kendime de açıklayabilmiş değilim henüz. Kişinin ihtiyaç duyunca aramasının binlerce çeşidi olmalı. Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir. Bakınırız ve onun işaretlerini tanımakta...Kişinin ihtiyaç duyunca aramasının binlerce çeşidi olmalı. Aradığımızın ne olduğunu biliyorsak, arayacağımız yer bellidir. Bakınırız ve onun işaretlerini tanımakta güçlük çekmeyiz. Sıkıntı kollarını göğsümde kavuşturmuş. Soluk alırken, genişleyip daralan kaburgalarım, zamanın boşuna ve nedensiz geçtiğini biliyor. Çoktandır yabancı bir cismin kalbime sürtünmekte olduğunu biliyorum. Yine de biri çıksa, nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim.
Kederli olduğumda söylenemez zaten. Buna sebepte yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim, ne felâket geçirenlerim var.
Dedim ya oturuyorum öylece. İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok. Hiç beklemiyordum, birden kadın bana çevirdi bakışını. Tanrım ne büyük bir merak içindeydi bu bakış. Durmadan sormaktaydı. Hayattan ne beklediğimi sormaktaydı...Günü birlik yaşama içinde elde edilebilen sayısız imkanlar kaçırmıştı. Bu durumda ona bakmak zordu. Huzursuz kımıldayarak ondan kurtulmaya çalıştım. Fakat bakışımı tutmuştu, ondan ayrılamıyordum, tanışmıştık bir kere. Tekrar karşılaştığımız takrirde, sorularını, ikinci kez tekrarladığını bilerek, düşündü mü der gibi, başkalarının öğrenmelerine duyulan güvensizlikle, yine alay ederek tekrarliyacağını düşünüyordum. Fakat umulmadık bir anda başka, herhangi bir şeyle ilgilenmeye başladı... Birden sahipsiz kalmıştım. Bakışım, yere paralel durmak zorunda bulunan, fakat içindeki sertlik süratle yumuşayan bir bakır tel gibi eğiliyordu boyuna. Durumun saçmalığını kavrayıncaya kadar bir an bocaladım. Bu belki de devam edecekti ama, seni hissettim. Evet, bakıyordun, yanılmamıştım...Bunu hissetmemden ne kadar önce başlamıştım bilmiyorum ama, bakışlarımız karşılaşınca kaçtın, önüne döndün...ve dönmen için zamanın vardı. Fakat dönmemiştin. Omuzlarından bana dokunup kaldığını anladım. Görüyordun, beni hissediyordun. Ve o zaman başladı. İste yine bir şey var. Bakıyordum sana. Şimdi birşeysin benim için...Varsın.
Fakat bocalıyordum. Gizlice düşündüğüm, farkedilmesinden korktuğum hakikat sen miydin, yoksa ben, hatırasızlığı, boşluğu, en ucuz şekilde, sırtımdan korkakça, hiç bir teşebbüste bulunmadan birden bire atmak için yine hayal mi kuruyordum. Dedim ya işte, bocalıyorum. Yeniden yaşamaya başlamak kolay mı? CAHİT ZARİFOĞLU --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>269false123fullhttps://www.spreaker.com/episode/pia--59482392Ellerini bir tutsam, ölsem;
Böyle uzak uzak seslenmese,
Ben bir şehre geldiğim vakit,
O başka bir şehre gitmese:
Otelleri bomboş bulmasam.
İçlenip buzlu bir kadeh gibi,
Buğulanıp buğulanıp durmasam. Ne olur sabaha karşı rıhtımda,
Çocuklar Pia'yı görseler,
Bana haber salsalar bilsem.
İçimi büsbütün yıldız basar.
Bir hançer gibi çıkıp giderdim.
Ben bir şehre geldiğim vakit,
O başka bir şehre gitmese,
Singapur yolunda demeseler.
Bana bunu yapmasalar yorgunum.
Üstelik parasızım, pasaportsuzum. Ne olur sabaha karşı rıhtımda,
Seslendiğini duysam Pia'nın:
Sırtında yoksul bir yağmurluk,
Çocuk gözleri büyük büyük;
Üşümüş, ürpermiş, soluk.
Ellerini tutabilsem Pia'nın,
Ölsem; eksiksiz ölürdüm. Attila İlhan --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>a3f79bac-5571-4f5a-bc28-88f89c188cefTue, 16 Apr 2024 03:10:00 +0000Tuba UlucinarPiA Ne olur kim olduğunu bilsem Pia'nın. Ellerini bir tutsam, ölsem; Böyle uzak uzak seslenmese, Ben bir şehre geldiğim vakit, O başka bir şehre gitmese: Otelleri bomboş bulmasam. İçlenip buzlu bir kadeh gibi, Buğulanıp buğulanıp durmasam. Ne olur...Ellerini bir tutsam, ölsem;
Böyle uzak uzak seslenmese,
Ben bir şehre geldiğim vakit,
O başka bir şehre gitmese:
Otelleri bomboş bulmasam.
İçlenip buzlu bir kadeh gibi,
Buğulanıp buğulanıp durmasam. Ne olur sabaha karşı rıhtımda,
Çocuklar Pia'yı görseler,
Bana haber salsalar bilsem.
İçimi büsbütün yıldız basar.
Bir hançer gibi çıkıp giderdim.
Ben bir şehre geldiğim vakit,
O başka bir şehre gitmese,
Singapur yolunda demeseler.
Bana bunu yapmasalar yorgunum.
Üstelik parasızım, pasaportsuzum. Ne olur sabaha karşı rıhtımda,
Seslendiğini duysam Pia'nın:
Sırtında yoksul bir yağmurluk,
Çocuk gözleri büyük büyük;
Üşümüş, ürpermiş, soluk.
Ellerini tutabilsem Pia'nın,
Ölsem; eksiksiz ölürdüm. Attila İlhan --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>121false124fullhttps://www.spreaker.com/episode/birakilmisligin-tadi--592371927ece1af4-fb58-4448-b858-71712b3fb2b3Sun, 31 Mar 2024 04:48:00 +0000Tuba Ulucinar«Çevreyi tanımlamak değil, duygularla yaşamak gerekir…» Her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeğe çalıştığımız yaşam gibi. Sevgi isteği, kendi kendine yaşamı...469false123fullhttps://www.spreaker.com/episode/emperyal-oteli--59323467Vurdun kanıma girdin itirazım var
Sımsıcak bir merhaba diyecektim
Başımı usulca dizine koyacaktım
Dört gün dört gece susacaktımYağmur sönecekti yanacaktı
Sameland seferden dönecekti
Duvardaki saat duracaktı
Kalbim kendiliğinden duracaktı
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun kanıma girdin itirazım varEmperyal Oteli'nde bu sonbahar
Bu camların nokta nokta hüznü
Bu bizim berhava olmuşluğumuz
Bir nokta bir hat kalmışlığımız
Bu rezil bu çarşamba günü
İntihar etmiş kötümser yapraklar
Öksürüklü aksırıklı bu takvim
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun kanıma girdin itirazım varSesleri liman sislerinde boğulur
Gemiler yorgun ve uykuludur
Sabahtır saat beş buçuktur
Sen kollarımın arasındasın
Onlar gibi değilsin sen başkasın
Bu senin gözlerin gibisi yoktur
Adamın rüyasına rüyasına sokulur
Aklının içinde siyah bir vapur
Kıvranır insaf nedir bilmezOtelin penceresinde duracaktın
Şehri karanlıkta görecektin
Karanlıkta yağmuru görecektin
Saçların ıslanacak ıslanacaktı
Kış geceleri gibi uzun uzun
Tek damla gözyaşı dökmeksizin
Maria Dolores ağlayacaktı
İstanbul'u yağmur tutacaktı
Bütün bir gün iş arayacaktım
Sana bir türkü getirecektim
Kulaklarımız çınlayacaktıEmperyal Oteli'nin resmini çektim
Akşam saçaklarından damlıyordu
Kapısında durmanı söylemiştim
Yüzün zambaklara benziyordu
Cumhuriyet Bahçesi'nde insanlar geziyordu
Tepebaşı'ndaki küçük Yahudiler
Asmalımescit'teki rum kemancı
Böyle rüzgarsız kalmışlığımız
Bu bizim iç çektiğimiz sancı
El ele tutuşmuş geziyordu
Gazeteler cinayeti yazıyordu
Haliç'e bir avuç kan dökülmüştüEmperyal Oteli'nde üç gece kaldık
Fazlasına paramız yetmiyordu
Gözlerin gözlerimden gitmiyordu
Dördüncü gece sokakta kaldık
Karanlık bir türlü bitmiyordu
Sirkeci Garı'nda sabahladık
Bilen bilmeyen bizi ayıpladı
Halbuki kimlere kimlere başvurmadık
Hiçbiri yüzümüze bakmıyordu
Hiç kimse elimizden tutmuyordu
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun... kanıma girdin.... kabulümsün...
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>f3510402-4ebc-49c5-a189-e6f6b5390341Sat, 30 Mar 2024 16:07:00 +0000Tuba UlucinarBen hiç böylesini görmemiştim Vurdun kanıma girdin itirazım var Sımsıcak bir merhaba diyecektim Başımı usulca dizine koyacaktım Dört gün dört gece susacaktımYağmur sönecekti yanacaktı Sameland seferden dönecekti Duvardaki saat duracaktı Kalbim...Vurdun kanıma girdin itirazım var
Sımsıcak bir merhaba diyecektim
Başımı usulca dizine koyacaktım
Dört gün dört gece susacaktımYağmur sönecekti yanacaktı
Sameland seferden dönecekti
Duvardaki saat duracaktı
Kalbim kendiliğinden duracaktı
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun kanıma girdin itirazım varEmperyal Oteli'nde bu sonbahar
Bu camların nokta nokta hüznü
Bu bizim berhava olmuşluğumuz
Bir nokta bir hat kalmışlığımız
Bu rezil bu çarşamba günü
İntihar etmiş kötümser yapraklar
Öksürüklü aksırıklı bu takvim
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun kanıma girdin itirazım varSesleri liman sislerinde boğulur
Gemiler yorgun ve uykuludur
Sabahtır saat beş buçuktur
Sen kollarımın arasındasın
Onlar gibi değilsin sen başkasın
Bu senin gözlerin gibisi yoktur
Adamın rüyasına rüyasına sokulur
Aklının içinde siyah bir vapur
Kıvranır insaf nedir bilmezOtelin penceresinde duracaktın
Şehri karanlıkta görecektin
Karanlıkta yağmuru görecektin
Saçların ıslanacak ıslanacaktı
Kış geceleri gibi uzun uzun
Tek damla gözyaşı dökmeksizin
Maria Dolores ağlayacaktı
İstanbul'u yağmur tutacaktı
Bütün bir gün iş arayacaktım
Sana bir türkü getirecektim
Kulaklarımız çınlayacaktıEmperyal Oteli'nin resmini çektim
Akşam saçaklarından damlıyordu
Kapısında durmanı söylemiştim
Yüzün zambaklara benziyordu
Cumhuriyet Bahçesi'nde insanlar geziyordu
Tepebaşı'ndaki küçük Yahudiler
Asmalımescit'teki rum kemancı
Böyle rüzgarsız kalmışlığımız
Bu bizim iç çektiğimiz sancı
El ele tutuşmuş geziyordu
Gazeteler cinayeti yazıyordu
Haliç'e bir avuç kan dökülmüştüEmperyal Oteli'nde üç gece kaldık
Fazlasına paramız yetmiyordu
Gözlerin gözlerimden gitmiyordu
Dördüncü gece sokakta kaldık
Karanlık bir türlü bitmiyordu
Sirkeci Garı'nda sabahladık
Bilen bilmeyen bizi ayıpladı
Halbuki kimlere kimlere başvurmadık
Hiçbiri yüzümüze bakmıyordu
Hiç kimse elimizden tutmuyordu
Ben hiç böylesini görmemiştim
Vurdun... kanıma girdin.... kabulümsün...
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>225false123fullhttps://www.spreaker.com/episode/elci-gece-sarkisi--59153054 Ben sizin en eski düşünüzüm
bir daha göremeyeceğiniz düşünüz
Ve hepimizin içindeki gizli infilâkım ben
bir daha hatırlayamayacağınız Eski ölçülerinizi parçalayacaksınız
Çünkü sizin en büyük hayalinizden büyüğüm
Kozmonot pilotunuzum
Sınırsızlığınızın sınırıyım ben Ben sonuncu elçinizim sizin
Siz kimsiniz Bir kez harcamaya gör
çabuk tükenir sayılı aşk
suyunu çeker
sen bir zamanlar sanmıştın
ki aşkın sınırı yok
oysa var
ve o
sınır sensin şimdi
iskarmozları söküp götürmüşler
nasıl kürek çekeceksin
yaşama?
İskorpitleri
kim toplayacak?
Deniz bir uçurumdur
ağzına kadar su. gelirim! üstelik gelirsem ben
kinsiz gelirim
size hararetle uzattığım el
sadece sevgi
gelirim! üstelik gelirsem ben
hınçsız gelirim
gelirim bütün hesaplardan azade
kavisli bi gökkuşağı gibi kollarım açıp
sımsıkı kucaklamaya sizi
gelirim! üstelik gelirsem ben temelli gelirim.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>a17ca23e-570d-4e7e-a49f-20d2578b78aeSun, 24 Mar 2024 08:40:41 +0000Tuba Ulucinar Ben sizin en eski düşünüzüm bir daha göremeyeceğiniz düşünüz Ve hepimizin içindeki gizli infilâkım ben bir daha hatırlayamayacağınız Eski ölçülerinizi parçalayacaksınız Çünkü sizin en büyük hayalinizden büyüğüm Kozmonot pilotunuzum Sınırsızlığınızın... Ben sizin en eski düşünüzüm
bir daha göremeyeceğiniz düşünüz
Ve hepimizin içindeki gizli infilâkım ben
bir daha hatırlayamayacağınız Eski ölçülerinizi parçalayacaksınız
Çünkü sizin en büyük hayalinizden büyüğüm
Kozmonot pilotunuzum
Sınırsızlığınızın sınırıyım ben Ben sonuncu elçinizim sizin
Siz kimsiniz Bir kez harcamaya gör
çabuk tükenir sayılı aşk
suyunu çeker
sen bir zamanlar sanmıştın
ki aşkın sınırı yok
oysa var
ve o
sınır sensin şimdi
iskarmozları söküp götürmüşler
nasıl kürek çekeceksin
yaşama?
İskorpitleri
kim toplayacak?
Deniz bir uçurumdur
ağzına kadar su. gelirim! üstelik gelirsem ben
kinsiz gelirim
size hararetle uzattığım el
sadece sevgi
gelirim! üstelik gelirsem ben
hınçsız gelirim
gelirim bütün hesaplardan azade
kavisli bi gökkuşağı gibi kollarım açıp
sımsıkı kucaklamaya sizi
gelirim! üstelik gelirsem ben temelli gelirim.
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>152false122fullhttps://www.spreaker.com/episode/bulusmak-uzere--59150593da5b03c0-b38c-434a-908d-3338839bfe06Sat, 23 Mar 2024 21:40:00 +0000Tuba UlucinarDiyelim yağmura tutuldun bir gün  Bardaktan boşanırcasına yağıyor mübarek  Öbür yanda güneş kendi keyfinde  Ne de olsa yaz yağmuru  Pırıl pırıl düşüyor damlalar  Eteklerin uça uça bir koşudur kopardın  Dar attın kendini karşı evin sundurmasına ...136zerefalse121fullhttps://www.spreaker.com/episode/birey-ve-toplum-ustune--59134439c85ad4f5-d6fe-4bb0-9c1e-44ea9a798db6Fri, 22 Mar 2024 05:21:52 +0000Tuba Ulucinar"...Kimselerin pek uğramadığı ıssız bir köşeden bir başkasına söz etmek, söz konusu yerin ıssızlığından büyük bir bölümünü yitirmesine yol açmaz mı? Kalabalıklar, yalnızların varlığını hoş karşılamaz. Yalnızlardan söz açmak, insanların bu konuda...421ne,stfalse119fullhttps://www.spreaker.com/episode/ask-risalesi--59119884c465ee2e-4b5b-4313-a572-ac25777170faWed, 20 Mar 2024 04:00:00 +0000Tuba UlucinarAma sen uzaklardaydın ey kalbim Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı Ayın ve yıldızların çağlayarak Berrak şelaleler yaparak Coşku içinde aktığı Bir yerlerdeydi. Hani bir gün bir çobana rastlamıştık Kavalıyla bir sümbülü emziriyordu Adı ferhat mıydı...125false119fullhttps://www.spreaker.com/episode/incipit-vita-nova--5909916133112c27-d582-44e3-b174-607456a51894Tue, 19 Mar 2024 08:58:13 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message364false118fullhttps://www.spreaker.com/episode/emperyal-oteli--59065004d27c8757-3c9c-4091-be4b-3341ff7a4f86Sat, 16 Mar 2024 04:00:00 +0000Tuba UlucinarBen hiç böylesini görmemiştimVurdun kanıma girdin itirazım varSımsıcak bir merhaba diyecektimBaşımı usulca dizine koyacaktımDört gün dört gece susacaktımYağmur sönecekti yanacaktıSameland seferden dönecektiDuvardaki saat duracaktıKalbim kendiliğinden...244false117fullhttps://www.spreaker.com/episode/ben-sana-mecburum--59028965787edf1f-e44a-42ee-940b-32bcce584e86Wed, 13 Mar 2024 04:00:00 +0000Tuba Ulucinarben sana mecburum bilemezsinadını mıh gibi aklımda tutuyorumbüyüdükçe büyüyor gözlerinben sana mecburum bilemezsiniçimi seninle ısıtıyorum ağaçlar sonbahara hazırlanıyorbu şehir o eski İstanbul mudur?karanlıkta bulutlar parçalanıyorsokak lambaları...157false116fullhttps://www.spreaker.com/episode/nisan-a-kac-var--589675224f1cd4b5-7291-43c8-8625-bb13ad44c755Fri, 08 Mar 2024 04:26:47 +0000Tuba UlucinarYazmadım seni daha, Sevmeye ayırdım tüm zamanları, Yazmaya bu yüzden vaktim olmadı. Ben düşünmeye başlayınca seni Ki bu bir önceki düşünmenin sonundan çok öncedir İnan ki dağlar, taşlar, İnan ki bulutlar, yağmur ve kar Toprakla su ve gökyüzü, güneş ay...80false116fullhttps://www.spreaker.com/episode/aklim-takildi--58929605Bir şey diyeceğim!
Yok, yok demeyeceğim!
Vazgeçeceğim! Aslında başka bir şeydi söylemek istediğim.
Yazdım, sildim.
Yazdım, sildim.
Seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Hisset ya da.
Yormak istemiyorum artık hiç kimseyi. Yorgunum zira! Yeniden kurasım yok hiç, aşka dair cümleler. Kelimeleri yan yana getiresim yok bir de, kendimi anlatmak için.
Sen anla!
Konuşmak istemiyorum kısaca. Konuşacak ne var ki? Benim sana gelene kadar ne yaptığım mı, senin bana gelene kadar ne yaşadığın mı?
Saçma!
Ne geçmişe aidim artık ne de geleceğe ve kaçırmak istemiyorum şu anı da, olmuşların, bitmişlerin, gelmişlerin, geçmişlerin laf kalabalığında. Olacakların, biteceklerin ve geleceklerin kurgusunda ya da.
Ama şimdi burada, seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Ne şu andan öncesi ne şu andan sonrası Dedim ya; bir tek şu anın ciddiyetindeyim.
Hayallerim yok sana uzun uzun anlatabileceğim ama çok istersen kurarım tabi senin için ve illâ merak ediyorsan hatırlarım elbet canımın yanmışlığını da zira unutmuş değilim.
Ruhumda dikiş izlerim. Yeni bir alfabe arıyorum konuşabilmek için! Hiç söylenmemiş sözler duymaya ihtiyacım var, ve belki yeniden cümleler kurmaya ihtiyacım var, yetmiyor bildiklerim. Şimdilik, baş edilir gibi değil içime çekilmişliğim. Sözlerini duyuyorum; düşüncemi zorlayan, aklımı sana uçuran. Her anlamaya çalıştığımda merak edilen oluyorsun. Anlamak istemiyorum merak etmekten korktuğum için!
Yoksa buradayım yani, yörüngendeyim. Masallar tadındayım. Zehirli elma hevesindeyim! Bul beni! Lakin ne soru istiyor canım ne cevap. Ne bir beklentim var ne de bir söz verebilirim.
Bulursan, sadece bulduğuna sevineceğim! Ve eğer geleceksen, seni burada bekleyeceğim...
Özür dilerim bu kadar yorgun olduğum için!
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>5407a68d-529a-4dad-b8eb-540189c55d71Tue, 05 Mar 2024 08:09:41 +0000Tuba UlucinarAklım takıldı! Bir şey diyeceğim! Yok, yok demeyeceğim! Vazgeçeceğim! Aslında başka bir şeydi söylemek istediğim. Yazdım, sildim. Yazdım, sildim. Seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Hisset ya da. Yormak istemiyorum...Bir şey diyeceğim!
Yok, yok demeyeceğim!
Vazgeçeceğim! Aslında başka bir şeydi söylemek istediğim.
Yazdım, sildim.
Yazdım, sildim.
Seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Hisset ya da.
Yormak istemiyorum artık hiç kimseyi. Yorgunum zira! Yeniden kurasım yok hiç, aşka dair cümleler. Kelimeleri yan yana getiresim yok bir de, kendimi anlatmak için.
Sen anla!
Konuşmak istemiyorum kısaca. Konuşacak ne var ki? Benim sana gelene kadar ne yaptığım mı, senin bana gelene kadar ne yaşadığın mı?
Saçma!
Ne geçmişe aidim artık ne de geleceğe ve kaçırmak istemiyorum şu anı da, olmuşların, bitmişlerin, gelmişlerin, geçmişlerin laf kalabalığında. Olacakların, biteceklerin ve geleceklerin kurgusunda ya da.
Ama şimdi burada, seni düşünüyorum ne yalan söyleyeyim. Ama sorsan söylemem! Sen anla! Ne şu andan öncesi ne şu andan sonrası Dedim ya; bir tek şu anın ciddiyetindeyim.
Hayallerim yok sana uzun uzun anlatabileceğim ama çok istersen kurarım tabi senin için ve illâ merak ediyorsan hatırlarım elbet canımın yanmışlığını da zira unutmuş değilim.
Ruhumda dikiş izlerim. Yeni bir alfabe arıyorum konuşabilmek için! Hiç söylenmemiş sözler duymaya ihtiyacım var, ve belki yeniden cümleler kurmaya ihtiyacım var, yetmiyor bildiklerim. Şimdilik, baş edilir gibi değil içime çekilmişliğim. Sözlerini duyuyorum; düşüncemi zorlayan, aklımı sana uçuran. Her anlamaya çalıştığımda merak edilen oluyorsun. Anlamak istemiyorum merak etmekten korktuğum için!
Yoksa buradayım yani, yörüngendeyim. Masallar tadındayım. Zehirli elma hevesindeyim! Bul beni! Lakin ne soru istiyor canım ne cevap. Ne bir beklentim var ne de bir söz verebilirim.
Bulursan, sadece bulduğuna sevineceğim! Ve eğer geleceksen, seni burada bekleyeceğim...
Özür dilerim bu kadar yorgun olduğum için!
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>224false113fullhttps://www.spreaker.com/episode/herkes-gitmek-istiyor--58860045Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey…
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
Bir kendisi…
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim,
Öteki de olmuyor;
Yani herşeyi yüzsütü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte. Bir yanımız “kalk gidelim”,
Öbür yanımız “otur” diyor.
“O”tur” diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira…
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu…
En kötüsü alışkanlık…
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz…
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler,
Bir çocuk daha doğurmalar,
Borçlara girmeler,
İşi büyütmeler…
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal ben;
Kapıdaki Rex’i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki…
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
“Sırtında yumurta küfesi taşımak” diye bir deyim vardır.
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
Kendi imalatımız küfeler…
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira! Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek…
Bütçe, zaman, keyif denk olsa…
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün?
Sabah 9 akşam 18…
Sonra başka mecburiyetler…
Sıkışıp kaldık…
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı bir ömür yani…
Ne saçma…
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba..
Ben her bahar aşık olmam
Ama her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç, ama olsun…
İstemek de güzel. --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>45ea1e98-8220-43e7-9766-c75752ae5396Wed, 28 Feb 2024 06:33:49 +0000Tuba UlucinarHerkes Gitmek İstiyor Bu günlerde herkes gitmek istiyor. Küçük bir sahil kasabasına, Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara… Hayatından memnun olan yok. Kiminle konuşsam aynı şey… Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği. Öyle “yanına almak istediği üç şey”...Küçük bir sahil kasabasına,
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara…
Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey…
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle “yanına almak istediği üç şey” falan yok.
Bir kendisi…
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.
Hadi kendimize razıyız diyelim,
Öteki de olmuyor;
Yani herşeyi yüzsütü bırakmak göze alınmıyor.
Böyle gidiyoruz işte. Bir yanımız “kalk gidelim”,
Öbür yanımız “otur” diyor.
“O”tur” diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira…
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma duygusu…
En kötüsü alışkanlık…
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz…
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler,
Bir çocuk daha doğurmalar,
Borçlara girmeler,
İşi büyütmeler…
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal ben;
Kapıdaki Rex’i bırakıp gidemiyorum.
Değil bu şehirden gitmek,
İki sokak öteye taşınamıyorum.
Alıp götürsem gelmez ki…
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
“Sırtında yumurta küfesi taşımak” diye bir deyim vardır.
Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
Kendi imalatımız küfeler…
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira! Ölüme inat tutunmak lazım,
İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az.
Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek…
Bütçe, zaman, keyif denk olsa…
Gün içinde mesela;
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün?
Sabah 9 akşam 18…
Sonra başka mecburiyetler…
Sıkışıp kaldık…
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı bir ömür yani…
Ne saçma…
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba..
Ben her bahar aşık olmam
Ama her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç, ama olsun…
İstemek de güzel. --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>236false114fullhttps://www.spreaker.com/episode/kucuk-prens--58748590İşte tam o sırada, tilki çıkıverdi ortaya. "Günaydın," dedi tilki. "Günaydın," diye kibarca cevapladı küçük prens, arkasını döndüğünde bir şey görememiş de olsa. "Buradayım," dedi ses, "elma ağacının altında." "Sen kimsin?" dedi küçük prens, ve ekledi, "Çok güzel görünüyorsun." "Ben bir tilkiyim," dedi tilki. "Hadi benimle oynasana," dedi küçük prens. "Çok mutsuzum." "Seninle oynayamam ki," dedi tilki. "Beni evcilleştirmediler." "Ah! Kusura bakma," dedi küçük prens. Ama, biraz düşündükten sonra, ekledi: "Evcilleştirmek ne demek?" "Buralı değilsin," dedi tilki. "Peki burada ne arıyorsun?" "İnsanları arıyorum," dedi küçük prens. "Evcilleştirmek ne demek?" "İnsanlar," dedi tilki. "Silahları vardır, avlanırlar. Çok can sıkıcı. Tavuk yetiştirirler bir de. Tek ilgi alanları bunlardır. Tavuk mu arıyorsun sen?" "Hayır," dedi küçük prens. "Arkadaş arıyorum. Evcilleştirmek ne demek?" "Genelde ihmal edilen bir kavram," dedi tilki. "Bağ kurmak anlamına gelir." "Bağ kurmak?" "Öyle," dedi tilki. "Şu an, benim için diğer yüz binlerce çocuktan herhangi birisin. Senin açından bakarsak, ben de senin için diğer yüz binlerce tilkiden herhangi biriyim. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimize ihtiyacımız olacak. Benim için tek olacaksın bütün dünyada. Senin için de ben tek olacağım bütün dünyada." "Anlamaya başlıyorum," dedi küçük prens. "Bir çiçek var... Sanırım o beni evcilleştirdi..." "Mümkün," dedi tilki. "Dünyada her şey olur." "Bu olay dünyada değil ki!" dedi küçük prens. Tilki şaşırdı ve meraklandı. "Başka bir gezegende mi?" "Evet." "Orada avcılar var mı?" "Yok." "Ah, ilginç! Peki tavuk var mı?" "Yok." "İşte, hiçbir şey mükemmel değil," diye iç çekti tilki. Sonra anlatmaya devam etti. "Hayatım çok sıkıcı," dedi tilki. "Ben tavukları avlıyorum; insanlar da beni. Bütün tavuklar birbirinin aynısı, bütün insanlar da birbirinin aynısı. Ve, sonuç olarak, sıkılıyorum biraz. Ama beni evcilleştirirsen, hayatıma adeta yeni bir güneş doğmuş olacak. Duyduğum bir ayak sesinin diğerlerinden farklı olduğunu bileceğim. Başkalarının ayak sesleri, beni korkutup yer altına kaçırırken, seninkisi bir müzik gibi beni çağıracak, yuvamdan çıkaracak. Hem bak: Şu karşıdaki buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmem yemem. Buğday benim hiçbir işime yaramaz. Buğday tarlaları bana hiçbir anlam ifade etmez. Bu da üzücü. Ama senin saçların altın sarısı. Beni evcilleştirdiğinde ne kadar müthiş olacağını düşünsene! Buğday da altın sarısı olduğu için bana seni hatırlatacak. Ve ben buğday tarlalarında esen rüzgarın sesini de seveceğim..." Tilki uzun bir süre boyunca küçük prense baktı. "Lütfen... evcilleştir beni!" dedi. "İsterim, hem de çok," dedi küçük prens. "Ama vaktim yok ki. Tanışmam gereken arkadaşlar ve anlamam gereken bir sürü şey var." "İnsan sadece evcilleştirdiğini anlar," dedi tilki. "Artık insanların bir şeyi anlamaya vakti yok hiç. Her şeyi dükkanlardan hazır alıyorlar. Arkadaşlığın satın alınabileceği bir dükkan da yok. O yüzden insanların artık arkadaşı olmuyor. Eğer arkadaş istiyorsan, evcilleştir beni..." "Ne yapmam lazım peki?" diye sordu küçük prens. "Çok sabırlı olmalısın," diye cevapladı tilki. "Önce birazcık uzağımda duracaksın -şöyle mesela- çimende. Ben de sana gözümün ucuyla bakacağım, bir şey demeden. Çünkü kelimeler yanlış anlamalara sebep olur. Ama her geçen gün, giderek, biraz daha yakın oturacaksın bana..." Ertesi gün küçük prens geri geldi. "Sabit bir saatte gelirsen daha iyi olur," dedi tilki. "Mesela, öğlen dörtte geliyorsun diyelim, o zaman daha saat üç gibi ben mutlu olmaya başlayacağım. Saat ilerledikçe mutluluğum artacak. Saat dört olduğunda artık heyecandan zıplıyor olacağım. Ne kadar mutlu olduğumu gösterebileceğim! Ama rastgele herhangi bir anda gelirsen, kalbimi hangi saatte seni karşılamaya hazırlayacağımı bilemem... Ritüellere uymak gerek..."


--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>fd32c4c7-608e-4b7e-9b6e-85a62d548cc4Tue, 20 Feb 2024 08:09:20 +0000Tuba Ulucinar İşte tam o sırada, tilki çıkıverdi ortaya. "Günaydın," dedi tilki. "Günaydın," diye kibarca cevapladı küçük prens, arkasını döndüğünde bir şey görememiş de olsa. "Buradayım," dedi ses, "elma ağacının altında." "Sen kimsin?" dedi küçük prens, ve...İşte tam o sırada, tilki çıkıverdi ortaya. "Günaydın," dedi tilki. "Günaydın," diye kibarca cevapladı küçük prens, arkasını döndüğünde bir şey görememiş de olsa. "Buradayım," dedi ses, "elma ağacının altında." "Sen kimsin?" dedi küçük prens, ve ekledi, "Çok güzel görünüyorsun." "Ben bir tilkiyim," dedi tilki. "Hadi benimle oynasana," dedi küçük prens. "Çok mutsuzum." "Seninle oynayamam ki," dedi tilki. "Beni evcilleştirmediler." "Ah! Kusura bakma," dedi küçük prens. Ama, biraz düşündükten sonra, ekledi: "Evcilleştirmek ne demek?" "Buralı değilsin," dedi tilki. "Peki burada ne arıyorsun?" "İnsanları arıyorum," dedi küçük prens. "Evcilleştirmek ne demek?" "İnsanlar," dedi tilki. "Silahları vardır, avlanırlar. Çok can sıkıcı. Tavuk yetiştirirler bir de. Tek ilgi alanları bunlardır. Tavuk mu arıyorsun sen?" "Hayır," dedi küçük prens. "Arkadaş arıyorum. Evcilleştirmek ne demek?" "Genelde ihmal edilen bir kavram," dedi tilki. "Bağ kurmak anlamına gelir." "Bağ kurmak?" "Öyle," dedi tilki. "Şu an, benim için diğer yüz binlerce çocuktan herhangi birisin. Senin açından bakarsak, ben de senin için diğer yüz binlerce tilkiden herhangi biriyim. Ama beni evcilleştirirsen, birbirimize ihtiyacımız olacak. Benim için tek olacaksın bütün dünyada. Senin için de ben tek olacağım bütün dünyada." "Anlamaya başlıyorum," dedi küçük prens. "Bir çiçek var... Sanırım o beni evcilleştirdi..." "Mümkün," dedi tilki. "Dünyada her şey olur." "Bu olay dünyada değil ki!" dedi küçük prens. Tilki şaşırdı ve meraklandı. "Başka bir gezegende mi?" "Evet." "Orada avcılar var mı?" "Yok." "Ah, ilginç! Peki tavuk var mı?" "Yok." "İşte, hiçbir şey mükemmel değil," diye iç çekti tilki. Sonra anlatmaya devam etti. "Hayatım çok sıkıcı," dedi tilki. "Ben tavukları avlıyorum; insanlar da beni. Bütün tavuklar birbirinin aynısı, bütün insanlar da birbirinin aynısı. Ve, sonuç olarak, sıkılıyorum biraz. Ama beni evcilleştirirsen, hayatıma adeta yeni bir güneş doğmuş olacak. Duyduğum bir ayak sesinin diğerlerinden farklı olduğunu bileceğim. Başkalarının ayak sesleri, beni korkutup yer altına kaçırırken, seninkisi bir müzik gibi beni çağıracak, yuvamdan çıkaracak. Hem bak: Şu karşıdaki buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmem yemem. Buğday benim hiçbir işime yaramaz. Buğday tarlaları bana hiçbir anlam ifade etmez. Bu da üzücü. Ama senin saçların altın sarısı. Beni evcilleştirdiğinde ne kadar müthiş olacağını düşünsene! Buğday da altın sarısı olduğu için bana seni hatırlatacak. Ve ben buğday tarlalarında esen rüzgarın sesini de seveceğim..." Tilki uzun bir süre boyunca küçük prense baktı. "Lütfen... evcilleştir beni!" dedi. "İsterim, hem de çok," dedi küçük prens. "Ama vaktim yok ki. Tanışmam gereken arkadaşlar ve anlamam gereken bir sürü şey var." "İnsan sadece evcilleştirdiğini anlar," dedi tilki. "Artık insanların bir şeyi anlamaya vakti yok hiç. Her şeyi dükkanlardan hazır alıyorlar. Arkadaşlığın satın alınabileceği bir dükkan da yok. O yüzden insanların artık arkadaşı olmuyor. Eğer arkadaş istiyorsan, evcilleştir beni..." "Ne yapmam lazım peki?" diye sordu küçük prens. "Çok sabırlı olmalısın," diye cevapladı tilki. "Önce birazcık uzağımda duracaksın -şöyle mesela- çimende. Ben de sana gözümün ucuyla bakacağım, bir şey demeden. Çünkü kelimeler yanlış anlamalara sebep olur. Ama her geçen gün, giderek, biraz daha yakın oturacaksın bana..." Ertesi gün küçük prens geri geldi. "Sabit bir saatte gelirsen daha iyi olur," dedi tilki. "Mesela, öğlen dörtte geliyorsun diyelim, o zaman daha saat üç gibi ben mutlu olmaya başlayacağım. Saat ilerledikçe mutluluğum artacak. Saat dört olduğunda artık heyecandan zıplıyor olacağım. Ne kadar mutlu olduğumu gösterebileceğim! Ama rastgele herhangi bir anda gelirsen, kalbimi hangi saatte seni karşılamaya hazırlayacağımı bilemem... Ritüellere uymak gerek..."


--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>591false112fullhttps://www.spreaker.com/episode/uzulme--58571055Bir şey olmuyorsa:
Ya daha iyisi olacağı için,
Ya da gerçekten olmaması gerektiği için olmuyordur.
Şu uçan kuşlara bak!
Ne ekerler, ne biçerler.
Onların rızkını düşünün Allah
Seni mi ihmal edecek sanırsın?
Yeter ki sen istemeyi bil. Belalar sağanak yağmurlar gibi yağar.
Ancak başını ona tutabilenler aşk kaydına geçerler.
Belâ yolunda muayyen bir menzildir âşık.
Her nereden gam kervanı gelse de.
Aşk derdinde olan kişi;
Baş derdinde değildir… Yapılma, yıkılmadadır;
Topluluk, dağınıklıkta;
Düzeltme, kırılmada;
Murat, muratsızlıktadır;
Varlık, yoklukta gizlidir… Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması.
Ne kötüdür zamanın bir an kadar yakın,
Bir asır kadar uzak olması.
Ve bilir misin?
Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması.
“Ben”, deyip susması…
“Sen”. deyip ağlamaklı olması…
Eğer sen Hak yolunda yürürsen, senin yolunu açar, kolaylaştırırlar.
Eğer Hakk’ın varlığında yok olursan, seni gerçek varlığa döndürürler.
Benlikten kurtulursan o kadar büyürsün ki âleme sığmazsın.
İşte o zaman seni sana, sensiz gösterirler. Sevginin diğer bir adı da sabırdır:
Açlığa sabredersin adı “oruç” olur.
Acıya sabredersin adı “metanet” olur.
İnsanlara sabredersin adı “hoşgörü” olur.
Dileğe sabredersin adı “dua” olur.
Duygulara sabredersin adı “gözyaşı” olur.
Özleme sabredersin adı “hasret” olur.
Sevgiye sabredersin adı “Aşk” olur… Ne istersem ben Mevlâ’dan isterim.
Verirse yüceliğidir, vermezse imtihanımdır.
Allah’tan bir şey istersen:
Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil.
Ne Zaman dersen bilemem ama,
Açılmaz diye umutsuz olma,
Yeter ki o kapıda durmayı bil.  
Mevlânâ Celâleddîn Rumi --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>b8969a1c-74ba-418e-9e2b-2237fdc8df9fMon, 05 Feb 2024 05:01:00 +0000Tuba UlucinarÜzülme! Bir şey olmuyorsa: Ya daha iyisi olacağı için, Ya da gerçekten olmaması gerektiği için olmuyordur. Şu uçan kuşlara bak! Ne ekerler, ne biçerler. Onların rızkını düşünün Allah Seni mi ihmal edecek sanırsın? Yeter ki sen istemeyi bil. Belalar...Bir şey olmuyorsa:
Ya daha iyisi olacağı için,
Ya da gerçekten olmaması gerektiği için olmuyordur.
Şu uçan kuşlara bak!
Ne ekerler, ne biçerler.
Onların rızkını düşünün Allah
Seni mi ihmal edecek sanırsın?
Yeter ki sen istemeyi bil. Belalar sağanak yağmurlar gibi yağar.
Ancak başını ona tutabilenler aşk kaydına geçerler.
Belâ yolunda muayyen bir menzildir âşık.
Her nereden gam kervanı gelse de.
Aşk derdinde olan kişi;
Baş derdinde değildir… Yapılma, yıkılmadadır;
Topluluk, dağınıklıkta;
Düzeltme, kırılmada;
Murat, muratsızlıktadır;
Varlık, yoklukta gizlidir… Ne kötüdür insanın aklıyla yüreği arasında çaresiz kalması.
Ne kötüdür zamanın bir an kadar yakın,
Bir asır kadar uzak olması.
Ve bilir misin?
Ne acıdır insanın bildiğini anlatamaması.
“Ben”, deyip susması…
“Sen”. deyip ağlamaklı olması…
Eğer sen Hak yolunda yürürsen, senin yolunu açar, kolaylaştırırlar.
Eğer Hakk’ın varlığında yok olursan, seni gerçek varlığa döndürürler.
Benlikten kurtulursan o kadar büyürsün ki âleme sığmazsın.
İşte o zaman seni sana, sensiz gösterirler. Sevginin diğer bir adı da sabırdır:
Açlığa sabredersin adı “oruç” olur.
Acıya sabredersin adı “metanet” olur.
İnsanlara sabredersin adı “hoşgörü” olur.
Dileğe sabredersin adı “dua” olur.
Duygulara sabredersin adı “gözyaşı” olur.
Özleme sabredersin adı “hasret” olur.
Sevgiye sabredersin adı “Aşk” olur… Ne istersem ben Mevlâ’dan isterim.
Verirse yüceliğidir, vermezse imtihanımdır.
Allah’tan bir şey istersen:
Kapı açılır, sen yeter ki vurmayı bil.
Ne Zaman dersen bilemem ama,
Açılmaz diye umutsuz olma,
Yeter ki o kapıda durmayı bil.  
Mevlânâ Celâleddîn Rumi --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>209lmefalse112fullhttps://www.spreaker.com/episode/siz-asktan-n-anlarsiniz-bayim--58567913
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>965f8412-5161-4331-8fea-cc8f1f918e98Sun, 04 Feb 2024 17:10:56 +0000Tuba UlucinarSİZ AŞK'TAN N'ANLARSINIZ BAYIM? Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Alt katında uyumayı bir ranzanın Üst katında çocukluğum... Kâğıttan gemiler yaptım kalbimden Ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı. Aşk diyorsunuz, limanı olanın aşkı olmaz ki bayım!...
--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>295false111fullhttps://www.spreaker.com/episode/siz-asktan-n-anlarsiniz-bayim--5856185237f85075-678a-41c9-8c61-c60be5a98ff2Sun, 04 Feb 2024 06:34:00 +0000Tuba UlucinarSİZ AŞK'TAN N'ANLARSINIZ BAYIM? Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Alt katında uyumayı bir ranzanın Üst katında çocukluğum... Kâğıttan gemiler yaptım kalbimden Ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı. Aşk diyorsunuz, limanı olanın aşkı olmaz ki bayım!...295false111fullhttps://www.spreaker.com/episode/hic-sesini-cikarma-kimseye--58453554f187b2d6-f0eb-4038-983b-732a3ed44edcFri, 26 Jan 2024 06:58:52 +0000Tuba UlucinarHiç sesini çıkarma kimseye. Artık biraz da sessiz kaldığında neler oluyor yaşamında bunu izle, talep etme. imgeleme, isteme. Sadece, sadece sessizliğin içinde sabır, rıza, şükür ile bekle ve izle, isyan etme... --- Send in a voice message:...118false110fullhttps://www.spreaker.com/episode/mimoza-surgunu--58376385 Nazan Bekiroglu --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>d6e9dcc7-3a36-40bc-88df-0a28d24405c4Sat, 20 Jan 2024 01:56:17 +0000Tuba Ulucinar"Şimdi sen çok yorgunsun. Her gün daha az şaşıracak daha az sarsılacak kadar. Bütün eski defterleri kapatacak ama yeni bir sayfa da açamayacak kadar. Bir ömür boyu can taşır gibi saklanmış sayfaları bulup çıkaramayacak, emanet  cümlelere sığacak... Nazan Bekiroglu --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>246rgfalse11fullhttps://www.spreaker.com/episode/dayan-kalbim--58376386Her yanın, içi su dolu kabarcık.
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;
Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.
Sensin gökten gelen oklara hedef;
Oyası ateşle işlenen gergef.
Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!
Necip Fazil Kisakürek --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>0cde2946-5947-4fac-9754-ec0a3fc71ebbWed, 17 Jan 2024 15:22:14 +0000Tuba UlucinarDAYAN KALBİM Seni dağladılar, değil mi kalbim, Her yanın, içi su dolu kabarcık. Bulunmaz bu halden anlar bir ilim; Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık. Sensin gökten gelen oklara hedef; Oyası ateşle işlenen gergef. Çekme üç beş günlük dünyaya esef!...Her yanın, içi su dolu kabarcık.
Bulunmaz bu halden anlar bir ilim;
Akıl yırtık çuval, sökük dağarcık.
Sensin gökten gelen oklara hedef;
Oyası ateşle işlenen gergef.
Çekme üç beş günlük dünyaya esef! Dayan kalbim üç beş nefes kadarcık!
Necip Fazil Kisakürek --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>62false18fullhttps://www.spreaker.com/episode/agaclar--58376387a5eb2880-65ae-4464-9902-a8b51341fb2cTue, 16 Jan 2024 01:44:25 +0000Tuba Ulucinar"Ağaçlar hep en etkileyici vaizler olmuştur benim için. Ormanlar ve korularda halklar ve aileler halinde yaşayan ağaçlara hayranım ben. Tek başına duran ağaçlara daha da hayranım. Yalnız insanlar gibidir onlar. Şu ya da bu zaaftan ötürü sıvışıp giden...287false17fullhttps://www.spreaker.com/episode/babaya-mektup--58376390588becbe-ddce-43b8-a2bb-11449af93d43Sun, 07 Jan 2024 07:02:24 +0000Tuba UlucinarBu bölümde Franz Kafka’nın "Babaya Mektup" kitabından bazı alıntılar seslendirilmistir. Babaya Mektup kitabı Franz Kafka tarafından babası Hermann Kafka'ya yazdığı mektuplardan oluşmaktadır. Franz Kafka, babasına karşı duygularını, suçlamalarını bu...169false16fullhttps://www.spreaker.com/episode/deli-kizin-turkusu-2--58376391Siz yoksunuz şiir yazan ellerim yok
Yarımla dışa dönmüşüm yarım susken
Çizginin üstindekiler yüz yüze
Koca bir gün ne yapmışım nasıl yaşamışım
Haberim yok
Dokunup çekilen bir şarkı rüzgarla
Vakti yalanlıyor sıcak sıcak
Sinema dönüşü iş dönüşü yahut bahanesiz
Beyazın tam ortasında bekliyorum
Ya gelmezseniz ne olacak
Maviyi kaldırın kara koyun sırasıdır
Bana yeni tutkular gerek bıktım
Bir solukta buz gibi yaşamak isterim
Beni öldürürse bu umut öldürür
Alıp ayaklarımı yollardan şöyle rahat
Tam kendimi bulacakken
Kim getirir sizi başucuma
Kim kaldırır uzun uykunuzdan
Başlar gecenin oyunu delice
Dizlerime yükselir bir deniz
Anıları küçük yıldızlar gibi karanlıkta
Yanıma yöreme indirirsiniz
Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem
Uzak uzak gitmede fayda yok
Şimdii bütün şehirler birbirine benzer
Bir kendi kendime doyasıya
Bu gece sussanız dinlensem
Ne gezer... Gülten Akın

--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>fea28e83-599c-41d9-87a5-55d02fd6ab2aFri, 05 Jan 2024 06:35:39 +0000Tuba UlucinarYollarda akşam dönüşü yorgun argın Siz yoksunuz şiir yazan ellerim yok Yarımla dışa dönmüşüm yarım susken Çizginin üstindekiler yüz yüze Koca bir gün ne yapmışım nasıl yaşamışım Haberim yok Dokunup çekilen bir şarkı rüzgarla Vakti yalanlıyor sıcak...Siz yoksunuz şiir yazan ellerim yok
Yarımla dışa dönmüşüm yarım susken
Çizginin üstindekiler yüz yüze
Koca bir gün ne yapmışım nasıl yaşamışım
Haberim yok
Dokunup çekilen bir şarkı rüzgarla
Vakti yalanlıyor sıcak sıcak
Sinema dönüşü iş dönüşü yahut bahanesiz
Beyazın tam ortasında bekliyorum
Ya gelmezseniz ne olacak
Maviyi kaldırın kara koyun sırasıdır
Bana yeni tutkular gerek bıktım
Bir solukta buz gibi yaşamak isterim
Beni öldürürse bu umut öldürür
Alıp ayaklarımı yollardan şöyle rahat
Tam kendimi bulacakken
Kim getirir sizi başucuma
Kim kaldırır uzun uykunuzdan
Başlar gecenin oyunu delice
Dizlerime yükselir bir deniz
Anıları küçük yıldızlar gibi karanlıkta
Yanıma yöreme indirirsiniz
Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem
Uzak uzak gitmede fayda yok
Şimdii bütün şehirler birbirine benzer
Bir kendi kendime doyasıya
Bu gece sussanız dinlensem
Ne gezer... Gülten Akın

--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>118rkfalse15fullhttps://www.spreaker.com/episode/deli-kizin-turkusu-1--58376388Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde
Eliniz beyazken uzatın isterim
Karayı kaldırın sevgi koyun umudumu yitirmedim
Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem
Uzanmışım gölgeliğe bir başıma
Şu uzaktan tükenmez yalnızlıktan
İçten içe ürküyorum ama
Böyle de iyiyim
Siz dayanılmaz bir "Günaydın"sınız
Sabah sabah insanı ayağına getiren
Hiç yoktan dünyayı kendini sevdiren
Siz çocuk ağızlı bir "Günaydın"sınız
Çocuk ağzınızla biraz daha durun
Gittiğinizde güz gelmiş olacak
Güz gelirken bir yanı kara sevdalarla
Avcumda bu yavru kuş varken tedirgin
Sizde tutunacak yaslanacak kollar
Biraz daha durun biraz daha
Karayı kaldırın mavi koyun umudumu götürmeyin Gülten Akın --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>f4533b71-7e3e-4565-a5e6-54da12600a0dWed, 03 Jan 2024 18:54:48 +0000Tuba UlucinarKarayı kaldırın mavi koyun umudumu yitirmedim Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde Eliniz beyazken uzatın isterim Karayı kaldırın sevgi koyun umudumu yitirmedim Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem Uzanmışım gölgeliğe bir başıma Şu uzaktan...Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde
Eliniz beyazken uzatın isterim
Karayı kaldırın sevgi koyun umudumu yitirmedim
Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem
Uzanmışım gölgeliğe bir başıma
Şu uzaktan tükenmez yalnızlıktan
İçten içe ürküyorum ama
Böyle de iyiyim
Siz dayanılmaz bir "Günaydın"sınız
Sabah sabah insanı ayağına getiren
Hiç yoktan dünyayı kendini sevdiren
Siz çocuk ağızlı bir "Günaydın"sınız
Çocuk ağzınızla biraz daha durun
Gittiğinizde güz gelmiş olacak
Güz gelirken bir yanı kara sevdalarla
Avcumda bu yavru kuş varken tedirgin
Sizde tutunacak yaslanacak kollar
Biraz daha durun biraz daha
Karayı kaldırın mavi koyun umudumu götürmeyin Gülten Akın --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>94rkfalse14fullhttps://www.spreaker.com/episode/kus-koysunlar-yoluna--58376393Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş. Nilgun Marmara --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>6fe66896-f642-4aa5-a780-64b306c76484Tue, 02 Jan 2024 09:21:02 +0000Tuba UlucinarBir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu. Hep böyle mi bu? Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer... Kafatasımın içini, bir küçük huzur...Hep böyle mi bu?
Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum, kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer...
Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına
aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden!
Paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben.
Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir.
Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına
niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına
niye kimseler izin vermez yollarıma kuş konmasına?
"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş. Nilgun Marmara --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>82false13fullhttps://www.spreaker.com/episode/magaradakiler--58376395Tutalım ki zincirlerini çözdük esirlerin, onları vehimlerinden kurtardık. Ne olurdu dersin, anlatayım. Ayağa kalkmağa, başını çevirmeğe, yürümeğe ve ışığa bakmağa zorlanan esir, bunları yaparken acı duyardı. Gözleri kamaşır, gölgelerini görmeğe alıştığı cisimleri tanıyamazdı. Biri, ona: "Ömür boyu gördüklerin hayaldi. Şimdi gerçekle karşı karşıyasın." diyecek olsa, sonrada eşyaları bir bir gösterse,"Bunlar nedir?" diyecek olsa, şaşırıp kalır, mağarada gördüklerini, şimdi gösterilenlerden çok daha gerçek sanırdı.
Bir de düşün ki tutsağı mağaradan çıkarıp dik bir patikada güneşin aydınlattığı bölgelere sürükledik. Bağırdı, yanıp yakıldı, öfkelendi... kulak asmadık. Gün ışığına yaklaştıkça gözleri daha çok kamaştı. Hiçbirini seçemez oldu gerçek nesnelerin. Sonra, yavaş yavaş alıştı aydınlığa. Önce gölgeleri fark etti, arkasından insanların ve cisimlerin suya vuran akislerini. Akşam olunca göğe çevirdi bakışlarını, ayı gördü, yıldızları gördü. Zamanla güneşin suya vuran akislerine bakabildi. Nihayet gökteki güneşe çevirdi gözlerini ve düşünmeğe başladı. Ona öyle geldi ki mevsimleri de, yılları da güneş yaratıyor, görünen dünyanın yöneticisi o. Esirlerin mağarada gördükleri ne varsa onun eseri ve eski günlerini hatırladı. Ne kadar yanlış anlamışlardı bilgeliği. Mutluydu şimdi, mağarada kalan arkadaşlarına acıyordu. Eski hayatına, eski vehimlerine dönmemek için her çileye katlanabilirdi.
Adamın mağaraya döndüğünü tasavvur et. Karanlığa kolay kolay alışabilir mi? Dostlarına hakikati söylese dinlerler mi onu? Ağzını açar açmaz alay ederler: "Sen dışarıda gözlerini kaybetmişsin arkadaş. Saçmalıyorsun. Biz yerimizden çok memnunuz. Bizi dışarı çıkmağa zorlayacakların vay haline." İşte böyle aziz dostum. Sana anlattığım hikaye kendi halimizin tasviridir. Yer altındaki mağara: görünürler dünyası. Yücelere çıkan tutsak, meseller(idea'lar) alemine yükselen ruh.”
Cemil Meriç --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>470e8216-d028-4698-8d61-fc07d1d8195eTue, 02 Jan 2024 05:36:41 +0000Tuba Ulucinar“Bir mağara düşün dostum. Girişi boydan boya gün ışığına açık bir yeraltı mağarası. İnsanlar düşün bu mağarada. Çocukluktan beri zincire vurulmuş hepsi; ne yerlerinden kıpırdamaları, ne başlarını çevirmeleri kabil, yalnız karşılarını görüyorlar....Tutalım ki zincirlerini çözdük esirlerin, onları vehimlerinden kurtardık. Ne olurdu dersin, anlatayım. Ayağa kalkmağa, başını çevirmeğe, yürümeğe ve ışığa bakmağa zorlanan esir, bunları yaparken acı duyardı. Gözleri kamaşır, gölgelerini görmeğe alıştığı cisimleri tanıyamazdı. Biri, ona: "Ömür boyu gördüklerin hayaldi. Şimdi gerçekle karşı karşıyasın." diyecek olsa, sonrada eşyaları bir bir gösterse,"Bunlar nedir?" diyecek olsa, şaşırıp kalır, mağarada gördüklerini, şimdi gösterilenlerden çok daha gerçek sanırdı.
Bir de düşün ki tutsağı mağaradan çıkarıp dik bir patikada güneşin aydınlattığı bölgelere sürükledik. Bağırdı, yanıp yakıldı, öfkelendi... kulak asmadık. Gün ışığına yaklaştıkça gözleri daha çok kamaştı. Hiçbirini seçemez oldu gerçek nesnelerin. Sonra, yavaş yavaş alıştı aydınlığa. Önce gölgeleri fark etti, arkasından insanların ve cisimlerin suya vuran akislerini. Akşam olunca göğe çevirdi bakışlarını, ayı gördü, yıldızları gördü. Zamanla güneşin suya vuran akislerine bakabildi. Nihayet gökteki güneşe çevirdi gözlerini ve düşünmeğe başladı. Ona öyle geldi ki mevsimleri de, yılları da güneş yaratıyor, görünen dünyanın yöneticisi o. Esirlerin mağarada gördükleri ne varsa onun eseri ve eski günlerini hatırladı. Ne kadar yanlış anlamışlardı bilgeliği. Mutluydu şimdi, mağarada kalan arkadaşlarına acıyordu. Eski hayatına, eski vehimlerine dönmemek için her çileye katlanabilirdi.
Adamın mağaraya döndüğünü tasavvur et. Karanlığa kolay kolay alışabilir mi? Dostlarına hakikati söylese dinlerler mi onu? Ağzını açar açmaz alay ederler: "Sen dışarıda gözlerini kaybetmişsin arkadaş. Saçmalıyorsun. Biz yerimizden çok memnunuz. Bizi dışarı çıkmağa zorlayacakların vay haline." İşte böyle aziz dostum. Sana anlattığım hikaye kendi halimizin tasviridir. Yer altındaki mağara: görünürler dünyası. Yücelere çıkan tutsak, meseller(idea'lar) alemine yükselen ruh.”
Cemil Meriç --- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message]]>257false13fullhttps://www.spreaker.com/episode/poetika-trailer--5837639280f35ebb-fde5-4905-966d-37e311edec4dFri, 29 Dec 2023 01:04:13 +0000Tuba Ulucinar--- Send in a voice message: https://podcasters.spotify.com/pod/show/poetika1/message42falsetrailerhttps://www.spreaker.com/episode/of-not-being-a-jew--58376389e7b05f2a-faa9-4b66-9b73-0da506297aceThu, 28 Dec 2023 22:16:49 +0000Tuba Ulucinarİniyorum kulelerinden katil iniyorum maktul minarelerden taraçadan, bahçeden ilk tanıyı bulanların indikleri her yerden ilk tanıyı bulandıran bir vaşakla birlikte değdikçe ayaklarım merdiven alçalıyor açılıyor leşlerin, atmıkların cesurane canlıların...483false11full