Contacts
Info
Onze website: www.eencursusinwonderen.org We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen...
show more
Onze website: www.eencursusinwonderen.org
We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen tegemoet treden, in de wetenschap dat we hiermee onze wil met de Wil van God verbinden. Hij wil dat je Zijn Stem hoort. Hij gaf die aan jou om te worden gehoord.
Luister in diepe stilte. Wees heel stil en open je geest. Ga aan alle schrille kreten en ziekelijke verbeeldingen voorbij die je werkelijke gedachten verbergen en je eeuwige link met God overschaduwen. Verzink diep in de vrede die voorbij de razende, luidruchtige gedachten, schouwspelen en geluiden van deze wereld op je wacht. Hier woon je niet. We proberen je ware thuis te bereiken. We proberen de plek te bereiken waar je oprecht welkom bent. We proberen God te bereiken.
show less
We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen tegemoet treden, in de wetenschap dat we hiermee onze wil met de Wil van God verbinden. Hij wil dat je Zijn Stem hoort. Hij gaf die aan jou om te worden gehoord.
Luister in diepe stilte. Wees heel stil en open je geest. Ga aan alle schrille kreten en ziekelijke verbeeldingen voorbij die je werkelijke gedachten verbergen en je eeuwige link met God overschaduwen. Verzink diep in de vrede die voorbij de razende, luidruchtige gedachten, schouwspelen en geluiden van deze wereld op je wacht. Hier woon je niet. We proberen je ware thuis te bereiken. We proberen de plek te bereiken waar je oprecht welkom bent. We proberen God te bereiken.
Episodes & Posts
Episodes
Posts
25 NOV 2023 · INLEIDING
1.De rollen van onderwijzen en leren zijn in het denken van de wereld in feite omgekeerd. Deze omkering is karakteristiek. Het lijkt alsof leraar en leerling gescheiden zijn, waarbij de leraar eerder iets aan de leerling geeft dan aan zichzelf. Voorts wordt het onderwijzen zelf als een speciale activiteit beschouwd, waarmee men zich slechts een relatief klein gedeelte van zijn tijd inlaat. De cursus legt er daarentegen de nadruk op dat onderwijzen gelijkstaat aan leren, waardoor leraar en leerling dezelfde zijn. Hij benadrukt eveneens dat onderwijzen een doorgaand proces is: het gaat ieder moment van de dag verder en zet zich bovendien voort in de gedachten tijdens de slaap.
2.Onderwijzen is demonstreren. Er zijn maar twee denksystemen, en jij demonstreert voortdurend je overtuiging dat óf het ene óf het andere waar is. Van wat jij demonstreert leren anderen, en ook jij. De kwestie is niet óf je wilt onderwijzen, want daarin is geen keus. Je zou kunnen zeggen dat de cursus beoogt je een middel te verschaffen om te kiezen wat je wilt onderwijzen op grond van wat je wilt leren. Je kunt niet aan iemand anders geven, maar uitsluitend aan jezelf en dat leer je door te onderwijzen. Onderwijzen is slechts het oproepen van getuigen om te getuigen van wat jij gelooft. Het is een methode van bekering. Dat gebeurt niet alleen met woorden. Of je wilt of niet, elke situatie is voor jou een gelegenheid anderen te onderwijzen wat jij bent en wat zij voor jou zijn. Niets meer dan dat, maar ook nooit minder.
3.Het leerplan dat je opstelt wordt dan ook uitsluitend bepaald door wat jij denkt dat jij bent en door wat jij meent dat de relatie met anderen voor jou is. In de officiële onderwijssituatie houden deze kwesties misschien totaal geen verband met wat je denkt te onderwijzen. Toch is het onmogelijk de inhoud van welke situatie dan ook niet te gebruiken ten behoeve van wat je werkelijk onderwijst en dus werkelijk leert. In dit verband doet de woordelijke inhoud van wat je onderwijst geheel niet ter zake. Het kan ermee samenvallen, of niet. Het is het onderwijs dat achter je woorden ligt dat jou onderwijst. Wat je onderwijst versterkt slechts wat je over jezelf gelooft. Het primaire doel ervan is twijfel aan jezelf te verminderen. Dit betekent niet dat het zelf dat jij probeert te beschermen werkelijk is. Maar het betekent wel dat het zelf dat jij als werkelijk beschouwt, hetgeen is wat je onderwijst.
4.Dit is onvermijdelijk. Hieraan valt niet te ontkomen. Hoe zou het ook anders kunnen? Ieder die het leerplan van de wereld volgt, en iedereen hier volgt dat tot hij zijn denken verandert, onderwijst uitsluitend om zichzelf ervan te overtuigen dat hij is wat hij niet is. Dit is het doel van de wereld. Hoe kan haar leerplan dan iets anders zijn? In deze hopeloze en gesloten leersituatie die niets dan wanhoop en dood onderwijst, zendt God Zijn leraren. En terwijl ze Zijn lessen van vreugde en hoop onderwijzen, wordt hun leerproces uiteindelijk voltooid.
5.Zouden Gods leraren er niet zijn, dan zou er weinig hoop zijn op verlossing, want de wereld van zonde zou voor altijd werkelijk schijnen. Zij die zichzelf misleiden, misleiden onvermijdelijk, want ze kunnen niet anders dan misleiding onderwijzen. En wat is de hel anders? Dit is een handboek voor de leraren van God. Ze zijn niet volmaakt, anders zouden ze niet hier zijn. Maar het is wel hun missie om hier volmaakt te worden, en dus onderwijzen ze volmaaktheid, keer op keer en op vele, vele manieren, totdat ze dit hebben geleerd. En dan ziet men hen niet meer, hoewel hun gedachten voor immer een bron van kracht en waarheid blijven. Wie zijn ze? Hoe worden ze gekozen? Wat doen ze? Hoe kunnen ze hun eigen verlossing en de verlossing van de wereld bewerken? Dit handboek doet een poging op deze vragen antwoord te geven.
25 NOV 2023 · WIE ZIJN GODS LERAREN?
1.Een leraar van God is ieder die ervoor kiest er een te zijn. Zijn geschiktheid bestaat louter hierin: ergens, op een of andere manier, heeft hij een doelbewuste keuze gemaakt, waarbij hij zijn belangen niet los zag van die van iemand anders. Als hij dat eenmaal heeft gedaan, is zijn weg gebaand en zijn richting zeker. Een licht is de duisternis binnengegaan. Het kan één enkel licht zijn, maar dat volstaat. Hij heeft een overeenkomst met God gesloten, zelfs als hij nog niet in Hem gelooft. Hij is een brenger van verlossing geworden. Hij is een leraar van God geworden.
2.Ze komen van over heel de wereld. Ze komen vanuit alle religies en vanuit geen enkele religie. Zij zijn degenen die geantwoord hebben. De Roep is universeel. Hij klinkt aldoor en alom. Hij roept leraren op namens Hem te spreken en de wereld te verlossen. Velen horen Hem, maar weinigen antwoorden. Toch is dit alles maar een kwestie van tijd. Aan het eind zal iedereen antwoord geven, maar dat eind kan nog heel ver weg zijn. Juist daarom kwam het plan van de leraren tot stand. Hun functie is tijd te besparen. Elk begint als een enkel licht, maar met de Roep als zijn kern is het een licht dat niet begrensd kan worden. En elk bespaart naar wereldse maatstaven gemeten wel duizend jaar tijd. Voor de Roep Zelf heeft tijd geen betekenis.
3.Er is een cursus voor iedere leraar van God. De vorm van de cursus varieert aanzienlijk. En dat geldt ook voor de specifieke leermiddelen die ermee gemoeid zijn. Maar de inhoud van de cursus verandert nooit. Het centrale thema is altijd: ‘Gods Zoon is schuldeloos en in zijn onschuld ligt zijn verlossing.’ Dit kan onderwezen worden door daden of gedachten, met woorden of in stilte, in elke taal of in geen enkele taal, op elke tijd of plaats of wijze. Het doet er niet toe wie de leraar was voordat hij de Roep hoorde. Door te antwoorden is hij een verlosser geworden. Hij heeft iemand anders als zichzelf gezien. Daardoor heeft hij zijn eigen verlossing en de verlossing van de wereld gevonden. In zijn wedergeboorte wordt de wereld herboren.
4.Dit is een handboek voor een bijzonder leerplan, bestemd voor leraren die een bijzondere vorm van de universele cursus onderwijzen. Er zijn vele duizenden andere vormen, alle met dezelfde uitkomst. Ze besparen alleen tijd. Toch is het alleen de tijd die zich moeizaam voortsleept en de wereld is nu erg moe. Ze is oud en versleten en zonder hoop. De uitkomst stond nooit ter discussie, want wat kan de Wil van God veranderen? Maar de tijd, met zijn illusies van verandering en dood, mat de wereld af, met alles daarin. Toch komt ook aan tijd een eind en juist om dit te bewerkstelligen zijn de leraren van God aangesteld. Want de tijd ligt in hun handen. Dat was hun keuze en die is hun gegeven.
25 NOV 2023 · WIE ZIJN HUN LEERLINGEN?
1.Elke leraar van God heeft bepaalde leerlingen toegewezen gekregen, en die zullen naar hem beginnen te zoeken zodra hij gehoor heeft gegeven aan de Roep. Ze werden voor hem uitgekozen omdat de vorm van het universele leerplan die hij zal onderwijzen gezien hun begripsniveau voor hen de beste is. Zijn leerlingen hebben op hem gewacht, want zijn komst staat vast. Nogmaals, het is slechts een kwestie van tijd. Als hij eenmaal besloten heeft zijn rol te vervullen, zijn zij er klaar voor die van hen te vervullen. De tijd wacht op zijn beslissing, maar niet op wie hij zal dienen. Wanneer hij klaar is om te leren zullen hem de mogelijkheden om te onderwijzen worden verschaft.
2.Om het onderwijs-leerplan voor de verlossing te begrijpen, is het noodzakelijk het concept tijd zoals de cursus dat uiteenzet, te vatten. De Verzoening corrigeert illusies, niet de waarheid. Dus het corrigeert wat nooit heeft bestaan. Bovendien werd het plan voor deze correctie gelijktijdig opgesteld én voltooid, want de Wil van God staat volledig los van de tijd. Dat geldt voor alle werkelijkheid, want die is van Hem afkomstig. Op hetzelfde ogenblik dat het idee van afscheiding binnendrong in de denkgeest van Gods Zoon, op dat ogenblik werd Gods Antwoord gegeven. In de tijd gebeurde dit heel lang geleden. In werkelijkheid is het helemaal nooit gebeurd.
3.De wereld van tijd is de wereld van illusie. Wat lang geleden gebeurde, lijkt nu te gebeuren. Keuzes die allang zijn gemaakt, lijken nog open te zijn en nog gemaakt te moeten worden. Wat geleerd en begrepen en al lang geleden is voorbijgegaan, wordt bezien als een nieuwe gedachte, een fris idee, een andere benadering. Omdat jouw wil vrij is, kun jij op elk zelfverkozen moment aanvaarden wat al is geschied en pas dan zul je beseffen dat het er altijd is geweest. Zoals de cursus benadrukt, ben je niet vrij om de leerstof te kiezen, en zelfs niet de vorm waarin jij die zult leren. Je bent daarentegen wel vrij te beslissen wanneer jij die leren wilt. En zodra je die aanvaardt, is ze al geleerd.
4.Tijd gaat in wezen dan ook terug naar een ogenblik zo lang vervlogen dat het voorbij alle herinnering, en zelfs buiten de mogelijkheid tot herinneren ligt. Maar omdat het een ogenblik is dat steeds en steeds en steeds weer wordt herleefd, lijkt het nu te zijn. En zo komt het dat leerling en leraar in het heden bijeen lijken te komen, en elkaar treffen alsof ze elkaar nooit eerder hadden ontmoet. De leerling komt op het juiste moment naar de juiste plaats. Dat is onvermijdelijk, want hij heeft in dat lang vervlogen ogenblik dat hij nu opnieuw beleeft, de juiste keus gemaakt. En zo ook heeft de leraar een onvermijdelijke keus gemaakt vanuit een ver verleden. Gods Wil in alles lijkt slechts in de uitwerking ervan tijd in beslag te nemen. Wat zou de kracht van de eeuwigheid kunnen vertragen?
5.Wanneer leerling en leraar samenkomen, begint er een onderwijs-leersituatie. Want in feite is het niet de leraar die het onderricht verricht. Gods Leraar spreekt tot elk tweetal dat zich verbindt met het doel om te leren. Vanwege dat doel is de relatie heilig en God heeft beloofd in iedere heilige relatie Zijn Geest te zenden. In de onderwijs-leersituatie leert ieder dat geven en ontvangen hetzelfde zijn. De scheidslijnen die ze hebben getrokken tussen hun rollen, hun denkgeesten, hun lichamen, hun noden, hun belangen en alle verschillen waarvan ze dachten dat die hen van elkaar scheidden, vervagen, verflauwen en verdwijnen. Zij die dezelfde cursus willen leren, delen één belang en één doel. En zo wordt hij die leerling was zelf een leraar van God, want hij heeft de enige beslissing genomen waardoor hij zijn leraar gekregen heeft. Hij heeft in iemand anders dezelfde belangen gezien als die van hem.
25 NOV 2023 · WAT ZIJN DE NIVEAUS VAN ONDERWIJS?
1.De leraren van God hebben geen vastgesteld onderwijsniveau. Elke onderwijs-leersituatie brengt in het begin een verschillende relatie met zich mee, hoewel het uiteindelijke doel steeds hetzelfde is: van de relatie een heilige relatie te maken waarin beiden de Zoon van God als zondeloos kunnen zien. Er is niemand van wie een leraar van God niet kan leren, dus is er niemand die hij niet kan onderwijzen. Echter vanuit praktisch oogpunt kan hij niet iedereen ontmoeten, noch kan iedereen hem vinden. Voor iedere leraar van God omvat het plan daarom de noodzaak dat heel specifieke contacten worden gelegd. Verlossing kent geen toeval. Zij die elkaar moeten ontmoeten zullen elkaar ontmoeten, omdat ze tezamen de mogelijkheid tot een heilige relatie hebben. Ze zijn klaar voor elkaar.
2.Het eenvoudigste onderwijsniveau lijkt heel oppervlakkig. Het bestaat uit wat zeer terloopse ontmoetingen lijken: een ‘toevallige’ ontmoeting van twee ogenschijnlijke vreemden in een lift, een kind dat niet uitkijkt waar het loopt en daardoor ‘toevallig’ tegen een volwassene aanrent, twee studenten die ‘zomaar’ samen oplopen naar huis. Dit zijn geen toevallige ontmoetingen. Elk heeft de mogelijkheid in zich een onderwijs-leersituatie te worden. Misschien zullen de schijnbare vreemden in de lift naar elkaar glimlachen, misschien zal de volwassene niet tegen het kind uitvaren omdat het tegen hem is opgebotst, misschien zullen de studenten vrienden worden. Zelfs op het niveau van de meest terloopse ontmoeting is het mogelijk dat twee mensen hun afzonderlijke belangen uit het oog verliezen, al was het maar voor een moment. Dat moment zal volstaan. De verlossing is gekomen.
3.Het is moeilijk te begrijpen dat het onderwijzen van de universele cursus op niveaus een denkbeeld is dat in werkelijkheid evenmin betekenis heeft als tijd. De illusie van het ene maakt de illusie van het andere mogelijk. In de tijd lijkt de leraar van God te beginnen door met één enkele beslissing zijn denken over de wereld te veranderen, om dan steeds meer over de nieuwe richting te leren, naarmate hij die onderwijst. We hebben de illusie van tijd al besproken, maar de illusie van onderwijsniveaus lijkt iets anders te zijn. Wellicht is de beste manier om aan te tonen dat deze niveaus niet kunnen bestaan eenvoudig te zeggen dat elk niveau van de onderwijs-leersituatie deel is van Gods Verzoeningsplan, en Zijn plan kan geen niveaus hebben omdat het een weerspiegeling is van Zijn Wil. Verlossing staat altijd klaar en is altijd daar.Gods leraren werken op verschillende niveaus, maar altijd met hetzelfde resultaat.
4.Elke onderwijs-leersituatie is maximaal in de zin dat elke betrokkene zoveel van de ander zal leren als waartoe hij op dat moment in staat is. In die zin, en alleen in die zin, kunnen we van onderwijsniveaus spreken. Op deze manier gebruikt, betekent de term dat het tweede onderwijsniveau een relatie is van langere duur, waarin twee mensen een tijdlang een nogal intense onderwijs-leersituatie aangaan en dan schijnbaar uit elkaar gaan. Zoals bij het eerste niveau zijn deze ontmoetingen niet toevallig, noch is wat het eind van de relatie lijkt te zijn werkelijk het einde. Wederom heeft ieder zoveel geleerd als waartoe hij op dat moment in staat is. Maar allen die elkaar ontmoeten zullen elkaar eens weer ontmoeten, want het is het lot van alle relaties om heilig te worden. God vergist Zich niet in Zijn Zoon.
5.Het derde onderwijsniveau doet zich voor in relaties die, eenmaal gevormd, een leven lang duren. Dit zijn onderwijs-leersituaties waarin aan elke persoon een uitgezochte leerpartner wordt gegeven die hem onbeperkte leerkansen biedt. Van deze relaties zijn er doorgaans weinig, want hun bestaan houdt in dat de betrokkenen gelijktijdig een stadium hebben bereikt waarin de onderwijs-leerbalans daadwerkelijk perfect is. Dit betekent niet dat ze dit per se onderkennen; in feite doen ze dat in het algemeen niet. Ze kunnen zelfs enige tijd, en misschien wel voor het leven, heel vijandig tegenover elkaar staan. Maar mochten ze besluiten die te leren, dan ligt de volmaakte les voor hen binnen handbereik en kan die worden geleerd. En als ze besluiten die les te leren, dan worden zij de verlossers van de leraren die de moed verliezen en het schijnbaar zelfs laten afweten. Geen leraar van God die er niet in slaagt de Hulp te vinden die hij nodig heeft.
25 NOV 2023 · WAT ZIJN DE EIGENSCHAPPEN VAN GODS LERAREN?
1.De uiterlijke kenmerken van Gods leraren zijn absoluut niet dezelfde. Voor de ogen van het lichaam lijken ze niet op elkaar, hun afkomst vertoont enorme verschillen, hun ervaringen in de wereld variëren aanzienlijk en hun oppervlakkige ‘persoonlijkheden’ lopen zeer uiteen. En ook hebben ze in het beginstadium van hun functie als leraar van God nog niet de diepere eigenschappen verworven die hen zullen maken tot wat ze zijn. God geeft Zijn leraren speciale gaven, omdat ze in Zijn Verzoeningsplan een speciale rol vervullen. Hun speciaalheid is natuurlijk slechts tijdelijk: in de tijd geplaatst als middel om uit de tijd weg te leiden. Deze speciale gaven, voortgekomen uit de heilige relatie waarop alle onderwijs-leersituaties zijn gericht, worden kenmerkend voor alle leraren van God die in hun eigen leerproces gevorderd zijn. In dit opzicht zijn ze allen gelijk.
2.Alle verschillen tussen de Zonen van God zijn tijdelijk. Niettemin kan worden gezegd dat in de tijd de gevorderde leraren van God de volgende eigenschappen hebben:
I. Vertrouwen
1.Dit is het fundament waarop hun vermogen om hun functie te vervullen rust. Waarneming is het resultaat van leren. In feite is waarneming leren, omdat oorzaak en gevolg nooit gescheiden zijn. De leraren van God hebben vertrouwen in de wereld, omdat ze hebben geleerd dat die niet wordt geregeerd door wetten die de wereld heeft ontworpen. Ze wordt geregeerd door een kracht die in hen maar niet van hen is. Het is deze kracht die alles geborgen houdt. Het is dankzij deze kracht dat de leraren van God een wereld zien die is vergeven.
2.Wanneer deze kracht eenmaal is ervaren, is het onmogelijk nog op je eigen onbeduidende vermogens te vertrouwen. Wie zou proberen met de nietige vleugels van een mus te vliegen wanneer hem de machtige kracht gegeven is van een adelaar? En wie zou zijn vertrouwen stellen in het schamele aanbod van het ego wanneer de gaven van God voor hem worden neergelegd? Wat is het dat hen ertoe aanzet de omslag te maken?
A. Het ontwikkelen van vertrouwen
3.Eerst moeten ze een periode doormaken die aangeduid kan worden als ‘een periode van ongedaan maken’. Dit hoeft niet pijnlijk te zijn, maar wordt gewoonlijk wel zo ervaren. Het lijkt alsof er dingen worden weggenomen, en aanvankelijk wordt zelden begrepen dat men slechts hun gebrek aan waarde begint in te zien. Hoe kan het ontbreken van waarde worden waargenomen als de waarnemer niet in een positie is waarin hij de dingen wel in een ander licht moet zien? Hij is nog niet op een punt gekomen waarop hij de omslag volledig innerlijk kan maken. En dus zal het plan soms veranderingen vragen in wat uiterlijke omstandigheden lijken te zijn. Deze veranderingen zijn altijd behulpzaam. Wanneer de leraar van God dat eenmaal heeft geleerd, gaat hij over naar de tweede fase.
4.Vervolgens moet de leraar van God ‘een periode van schiften’ doormaken. Dit is altijd wat moeilijk, omdat, nu hij geleerd heeft dat de veranderingen in zijn leven altijd behulpzaam zijn, hij nu over alle dingen moet beslissen op grond van het feit of ze die behulpzaamheid bevorderen of hinderen. Hij zal ontdekken dat vele, zo niet de meeste dingen waar hij vroeger waarde aan hechtte, alleen maar zijn vermogen in de weg staan om wat hij geleerd heeft over te dragen op nieuwe situaties, wanneer die zich voordoen. Omdat hij waarde heeft gegeven aan wat in werkelijkheid geen enkele waarde heeft, zal hij de les uit angst voor verlies of een offer niet veralgemenen. Het vereist heel wat leerwerk eer begrepen wordt dat alle dingen, gebeurtenissen, ontmoetingen en omstandigheden behulpzaam zijn. Slechts in de mate waarin ze behulpzaam zijn kan er in deze wereld van illusies enige werkelijkheidsgraad aan worden toegekend. Het woord ‘waarde’ kan nergens anders op slaan.
5.De derde fase waar de leraar van God doorheen moet, kan aangeduid worden als ‘een periode van loslaten’. Als dit wordt geïnterpreteerd als het opgeven van het begerenswaardige, zal het een enorm conflict met zich meebrengen. Weinig leraren van God ontkomen volledig aan dit verdriet. Het heeft echter geen zin het waardevolle van het waardeloze te schiften als niet ook de volgende voor de hand liggende stap wordt gezet. Daarom zal de overlappende periode er waarschijnlijk een zijn waarin de leraar van God zich geroepen voelt zijn eigen hoogste belang op te offeren ten gunste van de waarheid. Hij beseft vooralsnog niet hoe volkomen onmogelijk zo’n eis zou zijn. Hij kan dit alleen leren als hij daadwerkelijk het waardeloze opgeeft. Hierdoor leert hij dat waar hij verdriet verwachtte, hij daarentegen een opgewekte lichthartigheid ontdekt, en waar hij dacht dat er iets van hem werd gevraagd, hem juist een geschenk wordt gegeven.
6.Nu volgt ‘een periode van stabilisatie’. Dit is een rustige tijd waarin de leraar van God een poosje in redelijke vrede rust. Nu consolideert hij wat hij geleerd heeft. Nu begint hij de overdrachtswaarde te zien van wat hij heeft geleerd. De mogelijkheden hiervan zijn letterlijk duizelingwekkend en de leraar van God is nu op een punt in zijn voortgang gekomen waarop hij hierin zijn volledige uitweg ziet. ‘Geef op wat je niet wilt en behoud wat je wel wilt.’ Zo eenvoudig is het voor de hand liggende! En zo makkelijk uit te voeren! De leraar van God heeft deze adempauze nodig. Hij is nog niet zo ver gekomen als hij denkt. Maar wanneer hij klaar is om verder te gaan, gaan er machtige metgezellen met hem mee. Nu rust hij een tijdje en verzamelt ze voor hij verdergaat om zich heen. Van hier af zal hij niet alleen verdergaan.
7.De volgende fase is voorwaar ‘een periode van destabilisatie’. Nu moet de leraar van God gaan begrijpen dat hij niet werkelijk wist wat waardevol was en wat waardeloos. Al wat hij tot dusverre werkelijk heeft geleerd, is dat hij het waardeloze niet wilde en het waardevolle juist wel. Maar om hem het verschil hiertussen te leren was zijn eigen schifting van geen betekenis. Het denkbeeld ‘offeren’, dat zo’n centrale plaats inneemt in zijn eigen denksysteem, heeft het hem onmogelijk gemaakt te oordelen. Hij dacht dat hij bereidwilligheid had geleerd, maar nu ziet hij in dat hij niet weet waar deze bereidwilligheid toe dient. En nu moet hij een toestand bereiken die misschien voor een heel lange tijd onbereikbaar blijft. Hij dient te leren alle oordelen terzijde te leggen en in iedere situatie alleen te vragen wat hij werkelijk wil. Werd niet elke stap in deze richting zo nadrukkelijk bekrachtigd, dan zou het inderdaad moeilijk zijn!
8.En tenslotte is er ‘een periode van voltooiing’. Hier wordt wat werd geleerd geconsolideerd. Wat vroeger louter werd gezien in schaduwbeeld, wordt nu solide verworvenheid waarop zowel in alle ‘tijden van nood’ als in rustige tijden kan worden gerekend. Zeker, rust is het resultaat ervan, de vrucht van oprecht leren, van consequent denken en volledige overdracht. Dit is de fase van werkelijke vrede, want hier wordt de hemelse staat ten volle weerspiegeld. Van hieruit ligt de weg naar de Hemel open en is hij makkelijk begaanbaar. In feite is hij hier. Wie zou ergens ‘heen’ gaan als innerlijke vrede al totaal is? En wie zou willen proberen gemoedsrust te ruilen voor iets wat nog begerenswaardiger is? Wat zou nog begerenswaardiger kunnen zijn dan dit?
25 NOV 2023 · II. Eerlijkheid
1.Alle andere eigenschappen van Gods leraren berusten op vertrouwen. Als dat eenmaal verworven is, kunnen de andere niet uitblijven. Alleen zij die vertrouwen, kunnen zich eerlijkheid veroorloven, want alleen zij kunnen de waarde ervan zien. Eerlijkheid geldt niet alleen voor wat je zegt. In feite betekent de term consistentie. Niets van wat je zegt is in tegenspraak met wat je denkt of doet, niet één gedachte is in strijd met enige andere, geen enkele daad weerspreekt je woorden, en er is niet één woord of het stemt met elk ander overeen. Zo zijn zij die werkelijk eerlijk zijn. Op geen enkel niveau zijn ze in conflict met zichzelf. Daarom is het hun onmogelijk met iets of iemand in conflict te zijn.
2.De innerlijke vrede die de gevorderde leraren van God ervaren is hoofdzakelijk te danken aan hun volmaakte eerlijkheid. Alleen de wens om te misleiden leidt tot oorlog. Niemand die één is met zichzelf kan zich zelfs maar een voorstelling maken van conflict. Conflict is het onvermijdelijke gevolg van zelfmisleiding, en zelfmisleiding is oneerlijkheid. Een leraar van God kan niet op de proef worden gesteld. Op de proef stellen houdt twijfel in, en het vertrouwen waarin Gods leraren verankerd zijn maakt twijfel onmogelijk. Ze kunnen dan ook alleen maar slagen. Hierin, zoals in alles, zijn ze eerlijk. Ze kunnen alleen maar slagen, want ze volgen nooit hun eigen wil alléén. Ze kiezen voor de gehele mensheid, voor heel de wereld en alles daarin, voor wat achter uiterlijke vormen onveranderlijk en onveranderbaar is, en voor de Zoon van God en zijn Schepper. Hoe zouden ze niet kunnen slagen? Ze kiezen in volmaakte eerlijkheid, even zeker van hun keuze als van zichzelf.
III. Verdraagzaamheid
1.Gods leraren oordelen niet. Oordelen betekent oneerlijk zijn, want oordelen is een positie innemen die je niet hebt. Oordelen zonder zelfmisleiding is onmogelijk. Oordelen houdt in dat je in je broeders teleurgesteld bent. Hoe zou je dan niet in jezelf teleurgesteld kunnen zijn? Oordelen vooronderstelt een gebrek aan vertrouwen, en vertrouwen blijft de hoeksteen van het hele denksysteem van de leraar van God. Laat dit verloren gaan en al wat hij heeft geleerd verdwijnt. Zonder oordeel is alles even aanvaardbaar, want wie kan ánders oordelen? Zonder oordeel zijn alle mensen broeders, want wie zou alleen staan? Oordeel vernietigt eerlijk heid en slaat het vertrouwen stuk. Geen leraar van God kan oordelen en tegelijk hopen dat hij leert.
IV. Zachtmoedigheid
1.Kwetsen is voor Gods leraren onmogelijk. Ze kunnen kwetsen noch gekwetst worden. Kwetsen is het resultaat van oordelen. Het is de oneerlijke daad die volgt op een oneerlijke gedachte. Het is een vonnis van schuld uitgesproken over een broeder en daardoor over zichzelf. Het is het einde van vrede en de weigering te leren. Het toont aan dat Gods leerplan afwezig is en door waanzin vervangen. Er is geen leraar van God die niet moet leren – en wel tamelijk vroeg in zijn opleiding – dat de neiging om te kwetsen zijn functie volledig uit zijn bewustzijn wist. Het zal hem verward, angstig, kwaad en wantrouwig maken. Het zal het hem onmogelijk maken de lessen van de Heilige Geest te leren. Ook kan Gods Leraar in het geheel niet worden gehoord, behalve door degenen die beseffen dat met kwetsen in feite niets kan worden bereikt. Er kan niets mee worden gewonnen.
2.Daarom zijn de leraren van God volkomen zachtmoedig. Ze hebben de kracht van de zachtmoedigheid nodig, want juist hierdoor wordt de functie van verlossing gemakkelijk. Voor hen die willen kwetsen, is dit onmogelijk. Voor hen voor wie kwetsen geen betekenis heeft, is het niet meer dan iets natuurlijks. Welke andere keuze dan deze heeft betekenis voor hen die innerlijk gezond zijn? Wie kiest er de hel als hij een weg naar de Hemel ziet? En wie zou er de zwakheid kiezen die onvermijdelijk uit kwetsen voortvloeit, in plaats van de onfeilbare, alomvattende en grenzeloze kracht van de zachtmoedigheid? De macht van Gods leraren schuilt in hun zachtmoedigheid, want ze hebben begrepen dat hun kwade gedachten noch van Gods Zoon, noch van zijn Schepper afkomstig waren. Aldus hebben zij hun gedachten verenigd met Hem die hun Bron is. En zo is hun wil, die altijd die van Hemzelf was, vrij om zichzelf te zijn.
25 NOV 2023 · V. Vreugde
1.Vreugde is het onvermijdelijke gevolg van zachtmoedigheid. Zachtmoedigheid betekent dat angst nu onmogelijk is, en wat is er dat de vreugde nu nog kan komen verstoren? De open handen van zachtmoedigheid zijn steeds gevuld. De zachtmoedigen hebben geen pijn. Ze kunnen niet lijden. Waarom zouden ze dan niet van vreugde zijn vervuld? Ze zijn er zeker van dat ze bemind worden en weten zich beslist geborgen. Vreugde gaat evenzeer samen met zachtmoedigheid als verdriet bij aanval hoort. Gods leraren verlaten zich op Hem. En ze zijn er zeker van dat Zijn Leraar hen voorgaat en ervoor zorgdraagt dat hun geen kwaad kan overkomen. Ze dragen Zijn gaven bij zich en volgen Zijn weg, omdat Gods Stem hen in alles leidt. Vreugde is hun danklied. En Christus kijkt eveneens in dank op hen neer. Hij heeft hen evenzeer nodig als zij Hem. Hoe vreugdevol is het om het doel van de verlossing met elkaar te delen!
VI. Verdedigingsloosheid
1.Gods leraren hebben geleerd eenvoudig te zijn. Ze hebben geen dromen die tegen de waarheid hoeven te worden verdedigd. Ze proberen zichzelf niet te maken. Hun vreugde vloeit voort uit hun inzicht Wie hen geschapen heeft. En heeft wat God geschapen heeft verdediging nodig? Niemand kan een gevorderde leraar van God worden zolang hij niet ten volle begrijpt dat verdedigingen slechts de dwaze bewakers van waanzinnige illusies zijn. Hoe grotesker de droom, des te feller en machtiger de verdediging ervan lijkt. Maar wanneer de leraar van God uiteindelijk ermee instemt om erachter te kijken, ontdekt hij dat er niets is. Aanvankelijk laat hij zich maar langzaam niet langer misleiden. Maar naarmate zijn vertrouwen groeit, leert hij sneller. Het is niet gevaar wat er nadert wanneer verdedigingen worden neergelegd. Het is geborgenheid. Het is vrede. Het is vreugde. En het is God.
VII. Vrijgevigheid
1.De term vrijgevigheid heeft voor de leraar van God een bijzondere betekenis. Het is niet de gebruikelijke betekenis van het woord, het is in feite een betekenis die geleerd, en wel heel zorgvuldig geleerd moet worden. Zoals alle andere eigenschappen van Gods leraren berust ook deze uiteindelijk op vertrouwen, want zonder vertrouwen kan niemand in de ware zin van het woord vrijgevig zijn. Voor de wereld betekent vrijgevigheid ‘weggeven’ in de zin van ‘opgeven’. Voor de leraren van God betekent het weggeven om te kunnen behouden. Dit wordt door heel het tekst- en werkboek heen benadrukt, maar het is voor het denken van de wereld wellicht meer wezensvreemd dan veel van de andere ideeën uit onze leerstof. Zijn grotere vreemdheid ligt louter in het onmiskenbare feit dat het het denken van de wereld omkeert. Op de duidelijkst mogelijke manier en op het eenvoudigste niveau betekent het woord voor de leraren van God precies het tegenovergestelde als voor de wereld.
2.De leraar van God is vrijgevig uit Zelfbelang. Dit verwijst echter niet naar het zelf waar de wereld van spreekt. De leraar van God wil niets wat hij niet kan weggeven, omdat hij beseft dat het voor hem per definitie waardeloos zou zijn. Waarvoor zou hij het willen? Hij kan er alleen door verliezen. Hij kan er niets bij winnen. Daarom zoekt hij niet naar wat hij alleen kan behouden, want dat is een garantie voor verlies. Hij wil niet lijden. Waarom zou hij zich van pijn verzekeren? Maar hij wil wel voor zichzelf alle dingen behouden die van God afkomstig zijn en daarom bestemd zijn voor Zijn Zoon. Dat zijn de dingen die hem toebehoren. Deze kan hij weggeven in ware vrijgevigheid, waardoor hij ze voor eeuwig voor zichzelf veiligstelt.
25 NOV 2023 · VIII. Geduld
1.Zij die zeker zijn van de afloop kunnen zich veroorloven te wachten, en wel zonder verontrust te zijn. Geduld is voor de leraar van God vanzelfsprekend. Al wat hij ziet is een afloop die vaststaat, misschien op een tijdstip dat hem vooralsnog onbekend is, maar waarover geen twijfel bestaat. Het tijdstip zal even juist zijn als het antwoord. En dit geldt voor alles wat nu of in de toekomst gebeurt. Ook het verleden bevatte geen vergissingen, niets wat er niet toe diende ten goede te komen aan de wereld en aan hem die het leek te overkomen. Wellicht werd dit op het moment zelf niet begrepen. Niettemin is de leraar van God bereid al zijn beslissingen uit het verleden te heroverwegen, als die iemand leed berokkenen. Geduld is vanzelfsprekend voor hen die vertrouwen hebben. Zeker van de definitieve interpretatie van alle dingen in de tijd, kan geen enkele afloop die nu al wordt gezien of nog moet komen, hen angst inboezemen.
IX. Trouw
1.De mate van trouw van de leraar van God is de maatstaf voor zijn vooruitgang in het leerplan. Kiest hij nog steeds sommige aspecten van zijn leven uit om ervan te leren, terwijl hij andere buiten beschouwing laat? Als dat zo is, dan is zijn vooruitgang beperkt en heeft zijn vertrouwen nog geen vaste grond gekregen. Trouw is het vertrouwen van Gods leraar dat het Woord van God alle dingen recht kan zetten; niet enkele, maar alle. Gewoonlijk geldt zijn trouw aanvankelijk slechts enkele problemen, en blijft die een tijdlang zorgvuldig daartoe beperkt. Alle problemen aan één Antwoord overgeven betekent het denken van de wereld volledig op z’n kop zetten. En dat alleen is trouw. Niets anders verdient werkelijk die naam. Toch is elke graad daarin, hoe klein ook, het waard bereikt te worden. Bereidheid is, zoals het tekstboek stelt, nog geen meesterschap.
2.Ware trouw wijkt echter niet van haar weg. Omdat ze consequent is, is ze volkomen eerlijk. Omdat ze onwankelbaar is, is ze vol vertrouwen. Omdat ze gebaseerd is op onbevreesdheid, is ze zachtmoedig. Omdat ze zeker is, is ze vreugdevol. En omdat ze vol zelfvertrouwen is, is ze verdraagzaam. Trouw verenigt dan ook de andere eigenschappen van Gods leraren in zich. Het veronderstelt het aanvaarden van het Woord van God en Zijn definitie van Zijn Zoon. Juist op Hen wordt trouw in de ware betekenis altijd gericht. Naar Hen kijkt ze en zoekt ze tot ze vindt. Verdedigingsloosheid gaat van nature met haar samen, en vreugde is haar staat van zijn. En wanneer ze gevonden heeft, steunt ze in vredige zekerheid alleen op datgene wat alle trouw verdient.
X. Openheid van denken
1.Dat openheid van denken, misschien de laatste van de eigenschappen die een leraar van God verwerft, een centrale plaats inneemt, valt makkelijk te begrijpen wanneer wordt ingezien wat haar relatie tot vergeving is. Openheid van denken ontstaat wanneer oordeel achterwege blijft. Zoals een oordeel de denkgeest afsluit voor Gods Leraar, zo nodigt openheid van denken Hem binnen. Zoals veroordeling de Zoon van God als slecht beoordeelt, zo staat openheid van denken hem toe beoordeeld te worden door de Stem namens God die in Zijn Naam spreekt. Zoals de projectie van schuld op hem hem naar de hel stuurt, zo wordt door openheid van denken het beeld van Christus tot hem uitgebreid. Alleen zij die open zijn in hun denken kunnen in vrede zijn, want alleen zij zien daar reden toe.
2.Hoe vergeven zij die open zijn in hun denken? Ze hebben alles losgelaten wat vergeving in de weg zou staan. Ze hebben in waarheid de wereld opgegeven, en haar aan zich terug laten geven in een nieuwheid en vreugde zo glorieus dat ze zich van zo’n verandering nooit een voorstelling hadden kunnen maken. Niets is nu zoals het vroeger was. Er is niets wat voorheen zo saai en levenloos scheen, dat nu niet sprankelt. En bovenal is alles uitnodigend, want de dreiging is verdwenen. Er zijn geen wolken meer die het gelaat van Christus verbergen. Nu is het doel bereikt. Vergeving is het einddoel van het leerplan. Ze effent de weg voor wat alle leren verre overstijgt. Het leerplan doet geen moeite zijn eigenlijke doel te overschrijden. Vergeving is het enige waarnaar het streeft, en daarin komen alle leerwegen uiteindelijk samen. En dat volstaat.
3.Je hebt wellicht opgemerkt dat de lijst van eigenschappen van Gods leraren niets bevat wat tot het erfgoed van Gods Zoon behoort. Termen als liefde, zondeloosheid, volmaaktheid, kennis en eeuwige waarheid komen in dit verband niet voor. Ze zouden hier hoogst misplaatst zijn. Wat God gegeven heeft gaat ons leerplan zo ver te boven dat alle leren in aanwezigheid hiervan gewoon verdwijnt. Maar zolang de aanwezigheid daarvan versluierd is, komt het centrum van aandacht met recht aan het leerplan toe. Het is de functie van Gods leraren om het ware leren naar de wereld uit te dragen. Strikt genomen is het afleren wat ze uitdragen, want dat is in de wereld ‘het ware leren’. Het is de leraren van God gegeven de blijde boodschap van totale vergeving tot de wereld te brengen. Zalig zijn zij voorwaar, want zij zijn de brengers van verlossing.
25 NOV 2023 · HOE WORDT GENEZING TOT STAND GEBRACHT?
1.Genezing houdt in dat begrepen wordt waar de illusie van ziekte toe dient. Genezing is zonder dit onmogelijk.
I. Het vermeende doel van ziekte
1.Genezing komt tot stand zodra degene die lijdt geen enkele waarde meer ziet in pijn. Wie zou er voor lijden kiezen als hij niet dacht dat het hem iets opleverde, en wel iets van waarde voor hem? Hij denkt stellig dat het een geringe prijs is die hij betaalt voor iets van grotere waarde. Want ziekte is een keuze, een beslissing. Het is de keuze voor zwakheid in de valse veronderstelling dat het kracht is. Wanneer dit zich voordoet, wordt werkelijke kracht als een bedreiging gezien en gezondheid als een gevaar. Ziekte is een methode, in waanzin bedacht om Gods Zoon op zijn Vaders troon te plaatsen. God wordt gezien als iets uitwendigs, machtig en meedogenloos, erop gebrand alle macht voor Zichzelf te houden. Alleen door Zijn dood kan Hij door Zijn Zoon worden overwonnen.
2.En waar staat genezing voor in deze waanzinnige overtuiging? Ze symboliseert de nederlaag van Gods Zoon en de triomf van zijn Vader over hem. Ze vertegenwoordigt de ultieme tarting in een directe vorm die de Zoon van God gedwongen is te erkennen. Ze staat voor al wat hij voor zichzelf verborgen wil houden om zijn ‘leven’ te beschermen. Als hij genezen is, is hij verantwoordelijk voor zijn gedachten. En als hij verantwoordelijk is voor zijn gedachten, zal hij gedood worden om hem te bewijzen hoe zwak en beklagenswaardig hij is. Maar als hij zelf voor de dood kiest, is zijn zwakheid zijn kracht. Nu heeft hij zichzelf gegeven wat God hem zou geven, en heeft hij zich zo de troon van zijn Schepper volledig toegeeigend.
II. De omslag in de waarneming
1.De mate waarin genezing plaatsvindt is noodzakelijkerwijs recht evenredig aan de mate waarin men inziet dat ziekte geen waarde heeft. Iemand hoeft slechts te zeggen: ‘Dit kan mij totaal niets opleveren’ en hij is genezen. Maar om dit te zeggen dient men eerst bepaalde feiten te erkennen. Ten eerste is het overduidelijk dat beslissingen van de denkgeest afkomstig zijn, niet van het lichaam. Als ziekte slechts een verkeerde aanpak is om problemen op te lossen, dan is dat een beslissing. En als dat een beslissing is, dan is het de denkgeest en niet het lichaam die deze neemt. De weerstand om dit te erkennen is enorm, omdat het bestaan van de wereld zoals jij die waarneemt, afhangt van het lichaam als keuzemaker. Termen als ‘instincten’, ‘reflexen’ en dergelijke, zijn pogingen om aan het lichaam niet-mentale prikkels toe te kennen. Zulke termen doen in feite niets meer dan het probleem vaststellen of omschrijven. Ze lossen het niet op.
2.Aanvaarden dat ziekte een beslissing is van de denkgeest, terwille van een doel waarvoor hij het lichaam gebruiken wil, is de basis van genezing. En dit geldt voor genezing in elke vorm. Een zieke beslist dat dit zo is, en hij herstelt. Als hij tegen herstel kiest, zal hij niet genezen worden. Wie is de dokter? Alleen de denkgeest van de zieke zelf. Het resultaat is wat hij beslist dat het resultaat zal zijn. Speciale middelen lijken hem te helpen, maar ze geven slechts vorm aan zijn eigen keuze. Hij kiest ze om zijn verlangens in een tastbare vorm te gieten. En dat is precies wat ze doen, en anders niets. Ze zijn in feite totaal overbodig. De zieke zou zonder hun hulp gewoon kunnen opstaan en zeggen: ‘Ik heb dit niet nodig.’ Er is geen enkele vorm van ziekte die niet onmiddellijk zou zijn genezen.
3.Wat is het enige vereiste voor deze omslag in de waarneming? Simpelweg dit: de erkenning dat ziekte iets van de denkgeest is, en niets met het lichaam uitstaande heeft. Wat ‘kost’ deze erkenning? Het kost je de hele wereld die jij ziet, want het zal nooit meer zijn alsof de wereld over de denkgeest heerst. Want met deze erkenning wordt de verantwoordelijkheid daar geplaatst waar ze thuishoort: niet bij de wereld, maar bij hem die naar de wereld kijkt en haar ziet zoals ze niet is. Hij kijkt naar wat hij verkiest te zien. Niets meer en niets minder. De wereld doet hem niets aan. Hij dacht alleen van wel. Evenmin doet hij de wereld iets, want hij vergiste zich in wat ze is. Hierin ligt de bevrijding van zowel schuld als ziekte, want die zijn een en hetzelfde. Maar om deze bevrijding te aanvaarden moet de onbeduidendheid van het lichaam een aanvaardbaar idee zijn.
4.Met dit idee verdwijnt pijn voorgoed. Maar met dit idee verdwijnt ook alle verwarring over de schepping. Volgt dit er niet noodzakelijkerwijs uit? Plaats oorzaak en gevolg in één opzicht in hun juiste volgorde en wat geleerd is zal veralgemeend worden en de wereld transformeren. De overdrachtswaarde van één waar idee kent eind noch grens. Het eindresultaat van deze les is de Godsherinnering. Wat betekenen schuld, ziekte, pijn, rampspoed en alle lijden nu? Omdat ze geen bedoeling hebben, verdwijnen ze. En met dit alles verdwijnen ook alle gevolgen die ze veroorzaakt schijnen te hebben. Oorzaak en gevolg bootsen slechts de schepping na. Gezien in het juiste perspectief, zonder vervorming en zonder angst, vestigen zij opnieuw de Hemel.
III. De functie van de leraar van God
1.Als de zieke zijn denken moet veranderen om genezen te worden, wat doet de leraar van God dan? Kan hij het denken van de zieke voor hem veranderen? Beslist niet. Tegenover hen die al bereid zijn hun denken te veranderen heeft hij geen andere functie dan zich met hen te verheugen, want zij zijn samen met hem leraar van God geworden. Hij heeft echter een meer specifieke functie voor hen die niet begrijpen wat genezing is. Deze zieken beseffen niet dat ze ziekte gekozen hebben. Integendeel, ze geloven dat de ziekte hen gekozen heeft. Evenmin zijn ze op dit punt open in hun denken. Het lichaam zegt hun wat te doen en ze gehoorzamen. Ze hebben er geen idee van hoe waanzinnig dit denkbeeld is. Als ze ook maar het geringste vermoeden daarvan hadden, zouden ze genezen zijn. Maar ze vermoeden niets. Voor hen is de afscheiding heel reëel.
2.Gods leraren komen tot hen als vertegenwoordigers van een andere keuze die zij vergeten waren. De eenvoudige aanwezigheid van een leraar van God is een herinnering. Zijn gedachten vragen het recht om te betwijfelen wat de zieke als waar aangenomen heeft. Als Gods boodschappers zijn Zijn leraren het symbool van verlossing. Ze vragen de zieke om vergeving voor de Zoon van God in diens eigen Naam. Ze vertegenwoordigen het Alternatief. Met Gods Woord in hun gedachten komen zij al zegenend, niet om de zieken te genezen maar om hen de remedie in herinnering te brengen die God hun al gegeven heeft. Het zijn niet hun handen die genezen. Het is niet hun stem die het Woord van God spreekt. Ze geven louter wat hun gegeven is. Heel vriendelijk roepen ze hun broeders op zich af te keren van de dood: ‘Aanschouw, jij Zoon van God, wat het leven jou bieden kan. Zou jij in plaats hiervan ziekte willen kiezen?’
3.Niet één keer nemen de gevorderde leraren van God de vormen van ziekte in overweging waarin hun broeder gelooft. Deden ze dit wel, dan waren ze vergeten dat die allemaal hetzelfde doel hebben en daarom in wezen niet verschillen. Ze zoeken Gods Stem in deze broeder die zichzelf zo misleidt dat hij gelooft dat Gods Zoon kan lijden. En ze herinneren hem eraan dat hij zichzelf niet heeft gemaakt, en dat hij ontegenzeggelijk nog steeds zo is als God hem geschapen heeft. Ze zien in dat illusies geen gevolg kunnen hebben. De waarheid in hun denkgeest reikt naar de waarheid in de denkgeest van hun broeders, zodat illusies niet worden versterkt. Zo worden die naar de waarheid gebracht; de waarheid wordt niet naar illusies gebracht. Zo worden die verdreven, niet door de wil van iemand anders, maar door de vereniging van de ene Wil met zichzelf. En dit is de functie van Gods leraren: geen enkele wil als gescheiden te zien van die van hen, noch die van hen als gescheiden van die van God.
25 NOV 2023 · STAAT GENEZING VAST?
1.Genezing staat altijd vast. Het is onmogelijk illusies naar de waarheid te laten brengen en de illusies alsnog te behouden. De waarheid toont aan dat illusies geen waarde hebben. De leraar van God heeft de correctie van zijn vergissingen in de denkgeest van de zieke gezien en die erkend als wat ze is. Door de Verzoening voor zichzelf te aanvaarden, heeft hij die ook voor de zieke aanvaard. Maar wat als de zieke ziekte gebruikt als een manier van leven, in de overtuiging dat genezing de weg is naar de dood? Wanneer dit het geval is, zou een plotselinge genezing hem in een diepe depressie en in zo’n intens gevoel van verlies kunnen storten dat de zieke zelfs zou kunnen proberen zichzelf te vernietigen. Omdat hij niets heeft om voor te leven, vraagt hij wellicht om de dood. Om hem te beschermen moet genezing dan wachten.
2.Genezing zal zich altijd afzijdig houden wanneer die als een bedreiging wordt gezien. Zodra ze welkom is, is ze er. Waar genezing gegeven is, zal ze worden ontvangen. En wat betekent tijd ten overstaan van de gaven van God? We hebben in het tekstboek menigmaal naar de schatkamer verwezen waar de schatten op gelijke wijze voor gever en ontvanger van Gods gaven liggen opgetast. Er gaat er niet één verloren, want ze kunnen alleen maar toenemen. Geen enkele leraar van God zou zich teleurgesteld moeten voelen als hij genezing heeft aangeboden en deze schijnbaar niet ontvangen is. Het is niet aan hem te beoordelen wanneer zijn geschenk aanvaard zou moeten worden. Laat hij er zeker van zijn dat het ontvangen is, en erop vertrouwen dat het zal worden aanvaard zodra het als een zegen en niet als een vloek wordt gezien.
3.Het is niet de functie van Gods leraren om het resultaat van hun geschenken te beoordelen. Het is slechts hun functie ze te geven. Als ze dat eenmaal hebben gedaan, hebben ze ook het resultaat gegeven, want dat maakt deel uit van het geschenk. Niemand kan geven als hij zich bekommert om het resultaat van zijn geven. Dat legt een beperking op aan het geven zelf, en gever noch ontvanger heeft dan het geschenk. Vertrouwen maakt een wezenlijk onderdeel uit van geven; het is in feite het deel dat het mogelijk maakt met elkaar te delen, het deel dat garandeert dat de gever niet zal verliezen, maar alleen winnen. Wie geeft een geschenk en blijft er dan bij aanwezig om erop toe te zien dat het gebruikt wordt zoals het de gever goeddunkt? Dat is geen geven maar gevangennemen.
4.Juist het opgeven van alle bekommernis over het geschenk zorgt ervoor dat het waarlijk wordt gegeven. En juist het vertrouwen maakt waarlijk geven mogelijk. Genezing is de verandering in denken die de Heilige Geest in de denkgeest van de zieke voor hem zoekt. En het is de Heilige Geest in de denkgeest van de gever die hem het geschenk geeft. Hoe kan het dan verloren gaan? Hoe kan het dan vruchteloos zijn? Hoe kan het dan verspild worden? Gods schatkamer kan nooit leeg zijn. En als maar één geschenk ontbreekt, dan zou hij niet vol zijn. Maar zijn volheid wordt door God gegarandeerd. Waarom zou een leraar van God zich dan bekommeren om wat er met zijn geschenk gebeurt? Wie kan in deze heilige ruil, door God aan God gegeven, minder dan alles ontvangen?
Onze website: www.eencursusinwonderen.org We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen...
show more
Onze website: www.eencursusinwonderen.org
We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen tegemoet treden, in de wetenschap dat we hiermee onze wil met de Wil van God verbinden. Hij wil dat je Zijn Stem hoort. Hij gaf die aan jou om te worden gehoord.
Luister in diepe stilte. Wees heel stil en open je geest. Ga aan alle schrille kreten en ziekelijke verbeeldingen voorbij die je werkelijke gedachten verbergen en je eeuwige link met God overschaduwen. Verzink diep in de vrede die voorbij de razende, luidruchtige gedachten, schouwspelen en geluiden van deze wereld op je wacht. Hier woon je niet. We proberen je ware thuis te bereiken. We proberen de plek te bereiken waar je oprecht welkom bent. We proberen God te bereiken.
show less
We zullen daadwerkelijk proberen Gods Stem te horen die jou aan Hem en aan je Zelf herinnert. We zullen deze hoogst gelukkige en heilige gedachte met vertrouwen tegemoet treden, in de wetenschap dat we hiermee onze wil met de Wil van God verbinden. Hij wil dat je Zijn Stem hoort. Hij gaf die aan jou om te worden gehoord.
Luister in diepe stilte. Wees heel stil en open je geest. Ga aan alle schrille kreten en ziekelijke verbeeldingen voorbij die je werkelijke gedachten verbergen en je eeuwige link met God overschaduwen. Verzink diep in de vrede die voorbij de razende, luidruchtige gedachten, schouwspelen en geluiden van deze wereld op je wacht. Hier woon je niet. We proberen je ware thuis te bereiken. We proberen de plek te bereiken waar je oprecht welkom bent. We proberen God te bereiken.
Information
| Author | Een Cursus in Wonderen |
| Organization | Een Cursus in Wonderen |
| Categories | Self-Improvement |
| Website | - |
| contact@eencursusinwonderen.org |
Copyright 2026 - Spreaker Inc. an iHeartMedia Company
